Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2008

2009 για την κόρη της Λουντμίλα

Το Γραφείο Ευημερίας παρανομεί στερώντας το δικαίωμα να δει ο 4χρονος γιος τη μάνα του! Αρνηθηκαν στην Λουντμίλα να δει τον εγγονό της την παραμονή Χριστουγέννων. Αν και βρίσκεται υπο την φροντίδα του Γραφέιου Ευημερίας, έχει μονομερώς παραχωρηθει η δυνατότητα επίσκεψης και διανυκτέρευσης στην μια οικογένεια, αυτή του εκλειπόντος συζυγου και πατέρα του 4χρονου. Δηλαδή στερούν απο το παιδί αυτο που ο νόμος προνοεί και δικαιούται το ίδιο.

Η μητέρα του η οποία βρισκεται στο στάδιο της αποκατάστασης μετά από σοβαρη εγκεφαλική βλάβη αποτέλεσμα ξυλοδαρμού απο τον συζυγό της θα παραμείνει στο Ίδρυμα μέχρι τις 12 Ιανουαρίου. Η θεραπεία της ωστόσο χρειάζεται να συνεχιστεί για αρκετο χρονικό διαστημα μετά.

Η Λουντμίλα και η υπόλοιπη οικογένεια βρισκονται πιά στην Κύπρο. Ενοικίασαν διαμέρισμα και είναι αμφίβολο αν θα συγκεντρωθει το ενοικιο του επόμενου μήνα.
Δεν εχουν άδεια εργασίας και συνεχίζουν να μένουν στην Κύπρο με άδεια επισκέπτη. Δηλαδη, ενώ δεν μπορούν να εργαστουν καλούνται να φροντίσουν την κόρη τους χωρίς τα στοιχειώδη μέσα που έπρεπε το Γραφείο "Ευημερίας" να δώσει στο θύμα βίας και στο παιδί της.

Αναγκάζονται να ζουν απο δανεικά και βοηθεια συνανθρωπων τους γιατι το Κρατος παρανομεί.

Στερείται ο 4χρονος τη μάνα του γιατί το Κρατος αδιαφορεί για την ευημερία του και παρανομεί.

Στερείται η κόρη της Λουντμίλα όλα όσα ο Νόμος προνοεί για τα θυματα βίας στην οικογένεια.

Το μόνο που προσφέρεται τώρα στην οικογένεια είναι η κάλυψη των αρχικών εξόδων για νομικές διαδικασίες που ξεκίνησε το ΑΠΑΝΕΜΙ με τη συνεργασία δικηγορικου γραφείου οι οποίες για να έχουν αποτέλεσμα θα πρέπει να συνεχιστουν εντός των αιθουσών του Δικαστηρίου και για να κριθεί η Λουντμίλα δικαιούχος νομικής αρωγής απαιτείται .... η έκθεση του Γραφέιου Ευημερίας!!!

Η μόνη ελπίδα, είναι να αντέξουν το βάρος της διαμονής και των δικαστικών διαδικασιων μέχρι να υπάρξουν τα απαραίτητα ΔΙΚΑΣΤΙΚΑ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΟΣΟΥΣ/ΕΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ


ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ
ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ 0113-00-367594-00
(ο λογαριασμος είναι στο όνομα της Λουντμιλα Ισκοβα)
πληροφορίες στο 96 656015

Τετάρτη, 24 Δεκεμβρίου 2008

μερες και νυχτες



Είτε το βλέπουμε είτε όχι
είναι εκει.
Νύχτα και μέρα,
καθε στιγμή.

Είναι παντου,
δεν ειναι μονο ετσι,
δεν ειναι μονο αυτο...

Πέρα απ' εκεινο
ολόκληρα μη-αντιληπτά φάσματα
προς στις δικες μας αισθησεις
εξίσου υπαρκτά.

Ο ουρανος ειναι το συνορο του
αλλα εσυ και εγω δεν εχουμε συνορα.
Δε είναι μόνο αυτά τα όριά μας.

Δες τώρα, πέρα απο το τόξο,
εκει που οι αισθησεις
απλωνονται σε σπειρα.

Αν μπορείς...
Αν θέλεις
Έλα.

Καλές γιορτές

Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου 2008

Το εμπόριο της πράσινης γραμμής χρειάζεται πολιτική ενθάρρυνση - έρευνα

Για την ανάπτυξη του εμπορίου μεταξύ των δυο κοινοτήτων απαιτείται η ουσιαστική ενθάρρυνση από τους πολιτικούς ηγέτες και τους οικονομικούς παράγοντες του τόπου, έτσι ώστε τα άτομα να τολμήσουν να συναλλαγούν και να συνεργαστούν με άτομα από την άλλη πλευρά της πράσινης γραμμής, σύμφωνα με έρευνα που παρουσίασε την Τριτη το Κυπριακό Κέντρο του Διεθνούς Ινστιτούτου Ερευνών για την Ειρήνη (PRIO). Η έρευνα των Mete Hatay, Fiona Mullen και Τζούλιας Καλημέρη, με τίτλο «Το διακοινοτικό εμπόριο στην Κύπρο: εμπόδια, αντιθέσεις και ψυχολογικοί φραγμοί» παρουσιάζει την κοινή εμπορική δραστηριότητα των δυο κοινοτήτων στο νησί η οποία αποτελεί ένα ελάχιστο ποσοστό του συνολικού εμπορίου κάθε κοινότητας ή μεταξύ κάθε κοινότητας με τον υπόλοιπο κόσμο και ταυτόχρονα αποτυπώνει ψυχολογικούς φραγμούς στην ανάπτυξη των εμπορικών σχέσεων.

Το ποσό από τις πωλήσεις αγαθών διαμέσου της πράσινης γραμμής έχει αυξηθεί από 475,000 ευρώ το 2004, σε 4.9 εκατομμύρια ευρώ το 2007, ενώ το σύνολο των συναλλαγών συμπεριλαμβανομένων και των αγορών καταναλωτικών αγαθών ή χρήματα προς τα καζίνα φτάνει περίπου τα 31.7 εκατομμύρια ευρώ για το 2007. Η αύξηση της ροής χρημάτων είναι προς όφελος των Ελληνοκυπρίων και μόνο αν συνυπολογιστούν τα εμβάσματα όσων εργάζονται στο νότο τότε αλλάζει προς όφελος των Τουρκοκυπρίων. Έτσι, αφού προστεθούν τα πιο πάνω, το σύνολο της αξίας των συναλλαγών μεταξύ των δυο κοινοτήτων στο νησί, μαζί με τους μισθούς ανέρχεται περίπου στα 85.3 εκατομμύρια ευρώ.
Το 2008 παρατηρείται επιτάχυνση του ρυθμού ανάπτυξης του εμπορίου και προς τις δυο κατευθύνσεις αλλά σε σύγκριση με άλλες μορφές εμπορίου, παραμένει ιδιαίτερα χαμηλό.

Ξεκινώντας από την έκθεση του 2007 της Ευρωπαϊκή Επιτροπής και την αναφορά για το χαμηλό ποσοστό εμπορίου λόγω ψυχολογικών φραγμών, οι ερευνητές εξέτασαν αν πράγματι διαπιστώνονται ψυχολογικοί φραγμοί οι οποίοι εμποδίζουν το διακοινοτικό εμπόριο και πιθανούς τρόπους αντιμετώπισης τους.

Έγινε μελέτη της βιβλιογραφίας, από προηγούμενες έρευνες για το εμπόριο της πράσινης γραμμής, μελέτη των ΜΜΕ και της επικρατούσας ατμόσφαιρας στην οποία διεξάγεται το εμπόριο και καταδείχθηκε ότι έκτος από τα πολίτικά, θεσμικά και διαρθρωτικά κωλύματα στην ανάπτυξη του εμπορίου, υπάρχουν κωλύματα που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν και ως ψυχολογικά. Έτσι οι συγγραφείς για να μπορέσουν να αναδείξουν καλύτερα αυτή την πτυχή, πήραν συνεντεύξεις από επιχειρηματίες, εμπορικούς αντιπροσώπους, κυβερνητικές υπηρεσίες, επίσημα σώματα, και διαμορφωτές της κοινής γνώμης και από τις δυο κοινότητες. Στο νότο, η έρευνα εστίασε περισσότερο στην ενδεχόμενη αγορά τ/κ προϊόντων και υπηρεσιών, ενώ στο βορρά στην πώληση αυτών των αγαθών και υπηρεσιών.

Εντοπίσθηκαν ψυχολογικοί φραγμοί οι οποίοι ενισχύονται από τη στάση των πολιτικών ηγεσιών και των ΜΜΕ. Η κύρια ψυχολογική προσέγγιση των Ε/κ είναι η άρνηση ενώ η κύρια ψυχολογική προσέγγιση των Τ/κ είναι ο φόβος της αντιμετώπισης ως κατώτεροι. Η αλληλεπίδραση αυτών των ψυχολογικών τάσεων οδηγεί σε μια δυνατή αντίσταση για συναλλαγή στους Ε/κ και μια δυνατή αντιπάθεια στους Τ/κ. Οι Ε/κ φοβούνται πως αν δημιουργήσουν εμπορικούς δεσμούς θα δακτυλοδεικτούν και υποστούν τις συνέπειες από την κοινότητα τους, κυρίως επειδή το προϊόν πιθανόν να συνδεθεί με ελληνοκυπριακή γή ή περιουσία, και ταυτόχρονα θυμούνται την τραυματική εμπειρία του 1974. Οι ερευνητές ανέδειξαν επίσης ότι ακόμα και εκείνοι που συναλλάσσονται με Τ/κ συχνά αρνούνται την ύπαρξη των πελατών τους ή κρύβουν την ταυτότητα τους ή χρησιμοποιούν προϊόντα χωρίς ετικέτα. Έτσι, για πολλούς Ε/κ να συναλλάσσονται με Τ/κ είναι ταμπού. Οι Τ/κ τώρα, δεν εμπιστεύονται τους Ε/κ, δεν πιστεύουν ότι ενδιαφέρονται σοβαρά για την ανάπτυξη του εμπορίου και φοβούνται ότι αποτελεί τρόπο έλεγχου τους. Η εμπειρία στα σημεία διέλευσης υπήρξε κατά καιρούς εξευτελιστική για τους Τ/κ υπενθυμίζοντας τη δική τους τραυματική εμπειρία της δεκατιάς του 1960, όταν περιορισμοί, έλεγχοι, και απαιτούμενα έγγραφα δημιουργούσαν προβλήματα στη συνεργασία και αναπόφευκτα συνδέθηκε με την οικονομική τους δυσπραγία. Αυτό με τη σειρά του ενισχύει μια βαθιά ριζωμένη αίσθηση κακοφανισμού προς τους Ε/κ και την ΕΕ.

Η αντιμετώπιση των ψυχολογικών φραγμών στο εμπόριο απαιτεί μια πολυεπίπεδη αντιμετώπιση η οποία αφορά όλες τις πτυχές της κοινωνίας και απαιτεί αρκετό χρόνο, ιδιαίτερα επειδή οι ψυχολογικοί φραγμοί αποτελούν ένα εύχρηστο εργαλείο στα χέρια των πολιτικών και των διαμορφωτών της κοινής γνώμης το οποίο αξιοποιείται για το καλύτερο ή το χειρότερο αποτέλεσμα. Εμπόδια δεν μπορούν να υπερνικηθούν αν δεν υπάρξει η πολιτική θέληση για την αρχή μιας μακράς διαδικασίας χτισίματος αμοιβαίας εμπιστοσύνης και σεβασμού.

Οι συγγραφείς, προτείνουν ότι η διαδικασία αυτή, έκτος των άλλων, απαιτεί μια χειροπιαστή βάση και δίνουν μια σειρά πρακτικών εισηγήσεων για θεσμικά ζητήματα τα οποία όμως μπορούν να βοηθήσουν την άρση αρκετών ψυχολογικών φραγμών.
Προτείνουν τρεις βασικούς άξονες δράσης προς τους πολιτικούς ηγέτες, τους επιχειρηματικούς παράγοντες και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή: α) να ενθαρρύνουν ξεκάθαρα το εμπόριο της πράσινης γραμμής, β) να αντιμετωπίσουν άμεσα τα πρακτικά εμπόδια και γ) να βελτιωθεί η διάχυση της πληροφόρησης. Συγκεκριμένα::

• Οι πολιτικοί ηγέτες και επιχειρηματικοί παράγοντες των δυο κοινοτήτων να ενθαρρύνουν έμπρακτα τη εμπορική δραστηριότητα με τη δημιουργία ενός βραβείου «Επιχειρηματικότητας και Ειρήνης» το οποίο να δίνεται σε Τ/κ και Ε/κ επιχειρήσεις ή/και σε κοινές εμπορικές δραστηριότητες.
• Άρση των εμποδίων στις τηλεπικοινωνίες, τα ηλεκτρονικά ταχυδρομεία, την αποστολή γραπτών μηνυμάτων μέσω κινητών τηλεφώνων, και την εφαρμογή συμφωνιών περιαγωγής κλήσεων για τις οποίες η Κυπριακή Δημοκρατία ήταν διατεθειμένη να ενθαρρύνει ήδη από τον Απρίλη του 2003.
• Δημιουργία φιλικών προς την επιχειρηματικότητα σημείων διέλευσης και την καλλιέργεια ενός δυνατού αισθήματος ότι το εμπόριο της πράσινης γραμμής υποστηρίζεται μέσα από τηλεφωνική γραμμή [hotline] και κέντρα πληροφόρησης σε κάθε πλευρά με καταγραφή των κύριων κανονισμών, και συχνή ενημέρωση.
• Δημιουργία συστημάτων υποστήριξης της σύναψης εμπορικών συμφωνιών και αναβάθμισης του υπάρχοντος συστήματος πληρωμών, με την πιθανή αξιοποίηση των δυο Εμπορικών Επιμελητηρίων.
• Αναθεώρηση από όλες τις πλευρές (Ελληνοκυπρίων, Τουρκοκυπρίων και Ευρωπαϊκής Επιτροπής) των κανόνων φορολογίας.
• Τροποποίηση των κανονισμών της πράσινης γραμμής για προϊόντα Τ/κ που ανταποκρίνονται στα ευρωπαϊκά πρότυπα υγείας και ασφάλειας με σκοπό την παράλληλη ενθάρρυνση των παραγωγών να εναρμονιστούν σταδιακά και να είναι έτοιμοι για την επόμενη μέρα της λύσης του Κυπριακού.
• Βελτίωση της διάχυσης της πληροφόρησης. Οι συγγραφείς παρουσιάζουν δέσμη εισηγήσεων προς τα Επιμελητήρια, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και όσον αφορά τα κοινά προγράμματα του Υπουργείου Οικονομικών της Κυπριακής Δημοκρατίας για τη βελτίωση της ποιότητας των ιστοσελίδων, εντύπων και άλλων μέσων ενημέρωσης.

Ταυτόχρονα με τις θεσμικές και πρακτικές θεραπείες είναι απαραίτητη η έναρξη μιας διαδικασίας χτισίματος αμοιβαίας εμπιστοσύνης και σεβασμού, με μέτρα συμφιλίωσης, συγχώρεσης, και αναθεώρησης ιστορικών κειμένων.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση ιδρύθηκε μετά από αιώνες διαμαχών και μετά από δυο παγκόσμιους πολέμους στο έδαφός της, ξεκινώντας με την άρση των εμποδίων να συναλλαγεί κανείς με τον μέχρι πρόσφατα εχθρό του και έτσι δημιουργήθηκε αρχικά ένα περιβάλλον οικονομικής συνεργασίας. Οι επιχειρηματίες αν αφεθούν ελεύθεροι από το φόβο ή τα κωλύματα θα πράξουν αυτό που γνωρίζουν καλύτερα. Ίσως έτσι πληγές που υπάρχουν εδώ και χρόνια σταδιακά αρχίσουν να επουλώνονται.

Πληροφορίες PRIO 22 456 554. Την έρευνα την βρίσκετε: www.prio.no/cyprus
Σημείωση για τον Τύπο: Πρόκειται για ανεξάρτητη έρευνα. Η Ύπατη Αρμοστεία του Ηνωμένου Βασιλείου που χρηματοδότησε την έρευνα δε συμμετείχε στη συγγραφή της έκθεσης.

Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2008

Οι αντρες μέσα απο τα ματια δυο ξένων "Καλλιτεχνων" ... άρθρο Πολιτης 14/12/2008

Οι άντρες μέσα από τα μάτια δυο ξένων "καλλιτέχνιδων" - Ποιοι πάνε καμπαρέ και ποια τα βίτσια τους

Κύπριοι εραστές για κλάματα

Οι κοπέλες ανέβαιναν στην πίστα με τη σειρά. Η κάθε μια στο δικό της τραγούδι, η κάθε μια με το δικό της στυλ. Στριφογύριζαν στην μπάρα με άνεση, επιδεικνύοντας τα καλλίγραμμα κορμιά τους. Η μια ομορφότερη από την άλλη. Κάτω οι πελάτες λίγοι. Δεν έχει πολλή δουλειά δευτεριάτικα... Παρασκευο-σαββατοκύριακα όμως γίνεται χαμός! Οι άντρες που ήταν εκεί, μεσήλικες, με κοιλιά και φαλάκρα. Μπροστά μας μια παρέα τριών αντρών. Το αυτί μας έπιασε να συζητούν για το νηπιαγωγείο των παιδιών τους. Οι περισσότεροι θαμώνες των καμπαρέ είναι παντρεμένοι, με παιδιά, ακόμα και με εγγόνια...

Δεν μας αγγίζουν

Προσπαθήσαμε να μιλήσουμε στα κορίτσια. Δύσκολο να μας εμπιστευτούν... Ήδη για να φτάσουμε ως εκεί χρειάστηκαν γνωριμίες και τηλεφωνήματα από έμπιστους πελάτες. Τα αφεντικά θα προτιμούσαν να μας μιλήσουν για τη διαφάνεια της επιχείρησής τους, για τις "ψεύτικες φήμες που κυκλοφορούν ότι οι κοπέλες καταπιέζονται" και "πάνε" με πελάτες, για την κρατική αδικία εις βάρος των επιχειρήσεών τους... Επιμείναμε να μιλήσουμε στις κοπέλες. Οι πλείστες δε μας είπαν κουβέντα. Δυο - τρεις πιο τολμηρές προσπάθησαν να βοηθήσουν. Όταν φτάναμε όμως στο κρίσιμο σημείο, σιωπούσαν επιδεικτικά, γυρνώντας αλλού το κεφάλι: "Εμείς εδώ απλώς χορεύουμε. Δεν τους αφήνουμε ούτε να μας αγγίξουν! Κάποιοι ζητούν σεξ, μα εμείς αρνούμαστε...".
Εν τω μεταξύ τα κεφάλια της μπροστινής παρέας όλο και γύριζαν προς το μέρος μας, το βλέμμα λιγωμένο, σαν πεινασμένου λύκου, μετρούσαν μια-μια τις κοπέλες και διάλεγαν... Το αφεντικό δεν απομακρυνόταν πολύ, ερχόταν πού και πού και μας υπενθύμιζε ευγενικά: "Οι κοπέλες δυστυχώς φοβούνται να μιλήσουν. Δεν πρόκειται να σας πουν τίποτε!"
Όντως, από αυτήν την "οργανωμένη" επίσκεψη στο καμπαρέ δε βγήκαν και πολλά πράγματα. Εμείς όμως βρήκαμε δύο άλλες κοπέλες, τη Λαρίσα και τη Ναταλία, που δουλεύουν μόνες τους πια, εκτός καμπαρέ. Αυτές αποδείχτηκαν λαλίστατες... Και οι δύο καλλονές από χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ, μας μίλησαν για τους άντρες που τις επισκέπτονται, και μας εξομολογήθηκαν πώς οι Κύπριοι φαίνονται στα μάτια των ξένων "καλλιτέχνιδων".


Χειρότεροι κι από γαϊδούρια!

"Τους πελάτες μας δεν τους βλέπουμε ως άντρες, αλλά ως λεφτά", μας αποκαλύπτουν οι δύο κοπέλες. Είναι δύσκολο να πιστέψεις πως δύο τόσο αγγελικές μορφές μπορούν να κρύβουν μέσα τους την κόλαση... Η Λαρίσα συμπληρώνει: "Αν μπορούσα και το βρακί θα τους έπαιρνα! Και δεν τους λυπάμαι διότι αυτή είναι η δουλειά μου..."
Το βλέμμα τους είναι κενό καθώς μας μιλούν. Η φωνή τους ψυχρή, αμείλικτη. "Παλιά, όταν δούλευα στο καμπαρέ, είχα έναν πελάτη που είχε μπακάλικο σε ένα χωριό. Κάθε μήνα μου έφερνε ψώνια. Αυτόν τον κοροϊδεύαμε και του τρώγαμε πολλά λεφτά. Είχαν κάνει χρέη με τη γυναίκα του για να ανοίξουν το μπακάλικο, και αυτός έκλεβε πράγματα και τα έφερνε σε μας. Στο τέλος μπατίρισαν και τους έμειναν τα χρέη". Λόγια σκληρά, αλλά η ζωή των γυναικών αυτών ακόμη σκληρότερη... Διότι δεν πωλούν μόνο το κορμί, αλλά και τη ψυχή τους, για ένα κομμάτι ψωμί. "Παλαιότερα πίστευα πως οι άντρες αυτοί ήταν τα θύματά μας, τώρα όμως συνειδητοποιώ πως εμείς είμαστε τα πραγματικά θύματα... Μας κάνουν να νιώθουμε σκουπίδια...". Η Ναταλία πνίγει ένα λυγμό. Πίσω από τα ξανθά μαλλιά της υποψιαζόμαστε ένα δάκρυ...
Η Λαρίσα είναι πιο ψύχραιμη ως παλαιότερη στο επάγγελμα. Εικοσιεπτάχρονη και κοκκινομάλλα, αναρωτιόμαστε για πόσο ακόμα θα διατηρείται φρέσκια με τέτοια ζωή που κάνει. "Τον πρώτο μήνα που δούλεψα στην Κύπρο είχα τα παπούτσια μου σχισμένα. Και έλεγα σ' όλους ότι ήθελα καινούργια παπούτσια διότι δεν έχω λεφτά. Πολλοί μου έδιναν λεφτά, άλλοι μου αγόραζαν παπούτσια! Και ήμουν και ιδιότροπη! Ήθελα ακριβά πράγματα! Τις πρώτες 33 μέρες στην Κύπρο έβγαλα 10 χιλιάδες δολάρια. Χωρίς μάλιστα να κάνω πολλές βίζιτες!" Είναι αλήθεια πως και στο καμπαρέ που πήγαμε, προσέξαμε ότι όλες οι κοπέλες κρατούσαν ακριβά κινητά. Δώρα πελατών τους το πιθανότερο... Κάποιες στιγμές η Λαρίσα γίνεται κυνική. "Στον κάθε πελάτη βγάζουμε και από ένα παρατσούκλι, έτσι, για πλάκα! Είχαμε παλιά κάποιον που τον φωνάζαμε μεταξύ μας Μίκυ Μάους". Γελά. Ατόφιο γέλιο ή μεταμφιεσμένη κραυγή; Δεν καταλάβαμε. "Τους πελάτες τούς βλέπω νύχτα και την άλλη μέρα δεν τους αναγνωρίζω. Πολλές φορές με παίρνουν τηλέφωνο, και, για να μην τους μπερδέψω με κάποιον άλλο, τους λέω όλους "αγάπη μου"..."


Ξεχωριστό1 "Δε γουστάρουμε. Προσποιούμαστε! Και οι παλαβοί μας πιστεύουν"

"Οι Κύπριοι άντρες δεν είναι φυσιολογικοί!" Μια από τις ελάχιστες δηλώσεις των κοριτσιών στο καμπαρέ που πήγαμε. Η Λαρίσα και η Ναταλία συμφωνούν. "Στα καμπαρέ συχνάζουν οι άχρηστοι της κοινωνίας! Και ό,τι αφήνετε εσείς οι Κύπριες σαν σκάρτο, γίνεται η δική μας σανίδα σωτηρίας. Έρχονται στο καμπαρέ διότι δε βρίσκουν γυναίκα έξω. Και εμείς τους δεχόμαστε και τους παντρευόμαστε. Προτιμούν τις γυναίκες του καμπαρέ διότι είναι ξένες σε χώρα ξένη, δεν ξέρουν τη γλώσσα, τα δικαιώματά τους, πού να αποταθούν..."
Ρωτήσαμε αν απολαμβάνουν το σεξ με τους πελάτες τους. Ρητορικό μάλλον ερώτημα: γέλασαν και οι δυο τους ειρωνικά. Πώς να νιώσουν ευχαρίστηση αναγκαστικά και χωρίς συναίσθημα; "Προσποιούμαστε πάντα. Και οι παλαβοί οι αρσενικοί πιστεύουν πως τελειώνουμε και εμείς μαζί τους!" Είναι όντως αστείο το πόσο εγωκεντρικά αφελείς μπορούν να γίνουν οι άντρες... "Δουλειά μας είναι να κάνουμε τους άντρες να πιστεύουν πως είναι οι πιο τέλειοι εραστές! Οι αρσενικοί είναι χειρότεροι από τα μωρά!" .
Η Ναταλία μπορεί να είναι μόλις 22 χρόνων, παίζει όμως τους άντρες στα δάκτυλά της. "Πολλές φορές πηγαίνουμε με κάποιον και σκεφτόμαστε άλλα πράματα. Με τον πρώτο πελάτη που πήγα, έπινα καφέ και τσιγάρο την ώρα που με...!", ξεσπά και πάλι σε γέλια η Λαρίσα...


Ξεχωριστό2
Οι Κύπριοι γουστάρουν ανωμαλίες

Οι Κύπριοι άντρες έχουν σεξουαλικά φετίχ;

Λαρίσα: "Μας ζητούν ό,τι χειρότερο μπορείς να φανταστείς. Όλοι γουστάρουν ανωμαλίες. Είχα παλιά έναν πελάτη που του ψιθύριζα ανωμαλίες στο αυτί και μου άνοιγε σαμπάνιες: Με ρωτούσε τι μου αρέσει να κάνω στο κρεβάτι, και εγώ του έλεγα ότι μου αρέσουν οι παρτούζες, το πρωκτικό σεξ... Και περίμενε να πάω μαζί του να τα κάνουμε αυτά, μα εγώ πάντα έβρισκα δικαιολογίες: "Έχω περίοδο, είμαι κλειδωμένη, κλπ."

Δε ντρέπονται να σας τα ζητούν αυτά; Κι εσείς δέχεστε;

Λαρίσα: "Συνήθως έρχεται κάποιος, γίνεται τακτικός σου πελάτης, αρχίζει να έχει το θάρρος σου, και αργότερα σου προτείνει να κάνετε παρτούζα με έναν φίλο του. Υπάρχουν πολλοί που φαντασιώνονται παρτούζες, μέχρι και το 99% των αντρών πιστεύω...
Κάποιες κοπέλες δέχονται να κάνουν παρτούζες, κάποιες όχι. Εγώ αρνούμαι να κάνω τέτοια πράματα. Μα αν ερχόταν κάποιος και μου πρότεινε πολλά λεφτά, μπορεί και να δεχόμουν..."

Η ειλικρίνειά της σοκάρει... Η Ναταλία όμως διαφωνεί. Πιστεύει πως οι Κύπριοι είναι χορτασμένοι και από σεξ και από ανωμαλίες. "Απλώς τους αρέσει να αγοράζουν κοπέλες από το καμπαρέ για να κάνουν επίδειξη στο δρόμο ότι κυκλοφορούν με μια ωραία γυναίκα δίπλα τους. Βλέπεις κάτι ηλικιωμένους, με τα κρέατά τους να κρέμονται, και τους οποίους αναγκαστικά φιλούμε. Μέσα μας όμως σιχαινόμαστε. Αυτοί οι άνθρωποι περπατούν με μια όμορφη κοπέλα δίπλα τους και νομίζουν ότι είναι οι καλύτεροι εραστές. Μα εμείς μέσα μας σκεφτόμαστε: "Άι σιχτίρ ρε μαλάκα, θα τελειώσεις καμιά φορά να φύγω; Να βρω άλλον να βγάλω τα λεφτά μου;"


Νικηφόρο στα καμπαρέ

Ποιοι άντρες συχνάζουν στα καμπαρέ;

"Όλες οι ηλικίες, όλες οι κοινωνικές τάξεις, από πόλεις και χωριά, μορφωμένοι και αμόρφωτοι!" Η απάντηση ήταν ομόφωνη... Συχνότεροι θαμώνες βέβαια είναι οι μεγαλύτεροι, άντρες άνω των σαράντα. Αυτούς είδαμε και κατά την επίσκεψή μας στο καμπαρέ. "Πρόκειται πάντως για τους σκάρτους της κοινωνίας!" Η Λαρίσα και η Ναταλία είναι αυστηρές. Έχουν δει τόσα όμως, που μάλλον κάτι παραπάνω θα ξέρουν...

Αν σας ζητούσα να χωρίσετε τους Κύπριους άντρες σε κατηγορίες, ποιες θα ήταν αυτές;

"Πρώτα απ' όλα τα γαϊδούρια! Πάνε στο Νικηφόρο για τρεις μέρες, και πάνε και τις τρεις μέρες στο καμπαρέ! Οι περισσότεροι για να βρουν γυναίκα. Υπάρχουν και άλλοι όμως που πάνε στα καμπαρέ διότι ακολουθούν την παρέα τους. Σαν τα σκυλάκια... Αυτοί που έρχονται από σπόντα, ή από περιέργεια, μας κάνουν και κήρυγμα: "Δεν αγαπάτε τον εαυτό σας; Εγώ δε γουστάρω να σε πληρώσω για να πας μαζί μου". Η τρίτη κατηγορία είναι οι άκαρδοι. Αυτοί μπαίνουν στο καμπαρέ, και επειδή κρατούν δύο μπακίρες, νομίζουν ότι είναι σπουδαίοι! Και είναι και στη ζωή τους έτσι... Είναι άνθρωποι χωρίς αισθήματα. Σε παίρνει το γκαρσόνι στο τραπέζι τους, και αμέσως βάζουν το χέρι τους να δουν αν έχουμε βυζί στητό και πισινό σφιχτό. Σα γυναίκες μας προσβάλλει αυτό... 90% των αντρών ανήκουν σ' αυτήν την κατηγορία...".

Κύπριες: πόρνες πολυτελείας

Είναι γνωστό πως στην αγκαλιά μιας πόρνης οι άντρες δε βρίσκουν μόνο εύκολο σεξ, μα και έναν καλό ακροατή. "Οι άντρες που έρχονται μας μιλούν για τα προβλήματά τους. Όταν δεν ξέρεις κάποιον είναι πιο εύκολο να του εκμυστηρευτείς πράγματα. Κάνουμε υπομονή και τους ακούμε. Μας λένε ότι είναι θύματα των Κύπριων γυναικών, ότι οι γυναίκες τους ξοδεύουν πολλά λεφτά... Είμαστε σαν ψυχολόγοι", μας είπαν οι κοπέλες στο καμπαρέ. Πόρνες σε ρόλο ψυχολόγου... Και εμείς ούτε με το τσιγκέλι δε μπορούμε να τους βγάλουμε μια λέξη...
Η Λαρίσα μπορεί να το επιβεβαιώσει με άπειρα περιστατικά από τη μακρόχρονη καριέρα της: "Είχα παλιά έναν πελάτη εκατομμυριούχο. Ποτέ δε θέλησε να κοιμηθεί μαζί μου. Απλώς είχε ανάγκη να μιλά με κάποιον. Ήταν όμως τακτικός μου πελάτης. Η γυναίκα του ήταν παράλυτη και την αγαπούσε πολύ και μου έλεγε: "Προτιμώ να παίζω μ..... παρά να πάω με άλλη γυναίκα". Μου έδωσε πολλά δώρα και λεφτά αυτός ο άνθρωπος, πάνω από 5.000 δολάρια..."
Ρωτήσαμε τη Ναταλία και τη Λαρίσα πώς οι άντρες περιγράφουν τις Κύπριες γυναίκες στις "καλλιτέχνιδες" που επισκέπτονται. Η απάντηση είναι σοκαριστική: "Για τις Κύπριες λένε ότι είναι οι μεγαλύτερες πόρνες. Σκύλες και μάλιστα πανάκριβες, διότι είναι συνηθισμένες στα πούπουλα. Ότι δεν ξέρουν να αγαπούν έναν αρσενικό, δεν κάνουν καλό σεξ και παραμελούν τον εαυτό τους μετά το γάμο."


Ξεχωριστό3
Ψάλτης με βίτσια

Ποια περίεργα περιστατικά σας έτυχαν;

Λαρίσα: "Μια φορά ήρθε ο ψάλτης της εκκλησίας του χωριού μου. Αυτός κατηγορούσε τους υπόλοιπους συγχωριανούς ότι πήγαιναν στα καμπαρέ, το έπαιζε άγιος. Οι κοπέλες θυμάμαι στέκονταν στη σειρά, σαν σε βιτρίνα, για να διαλέξει ο πελάτης. Όταν με είδε σοκαρίστηκε και έφυγε..."
Ναταλία: "Έρχονται και άνθρωποι του Τμήματος Μετανάστευσης, οι οποίοι βλέπουν πολλές παρανομίες μα κλείνουν τα μάτια. Ήρθε μια φορά κάποιος (που ακόμα είναι εν υπηρεσία) και ήθελε να κοιμηθεί με μια κοπέλα που δεν έβγαινε έξω να κάνει βίζιτες. Επέμενε. Και έδιωξαν την κοπέλα διότι αρνιόταν να πάει μαζί του."
Λαρίσα: "Πολλές φορές έρχονται οι γυναίκες των πελατών και κάνουν σκηνές. Κάποτε ήρθε ένα νεαρό ζευγάρι και ζητούσε μια κοπέλα για να κάνουν παρτούζα. Και επειδή ο άντρας έβαλε το χέρι του στο πόδι μιας κοπέλας, η σύντροφός του νευρίασε - παραλίγο να φάμε και ξύλο!"




Ξεχωριστό4
Δεν φτουρούν!

Λαρίσα, εσύ δούλεψες και στην Ελλάδα για δυο χρόνια. Στο σεξ είναι καλύτεροι οι Κύπριοι ή οι Ελλαδίτες;

"Οι Ελλαδίτες βέβαια! Αυτοί δεν ζητούν άμεσα τόσο ανώμαλα πράματα. Έχουν πονηριά μέσα τους, ξέρουν να σε αγοράζουν με τα λόγια: πρώτα σε κάνουν να νιώσεις θεά. Και δεν θέλεις καν λεφτά όταν κάνεις σεξ μαζί τους! Ένας Ελλαδίτης στο κάνει με τέτοιο τρόπο που θα του έδινες και λεφτά από πάνω! Ενώ οι Κύπριοι δεν είναι καλοί στο κρεβάτι. Εκτός από το γλείψιμο δεν ξέρουν τίποτα άλλο! Νομίζουν ότι με το να μας γλείψουν θα ζαλιστούμε και θα πέσουμε κάτω!".






Της Σοφίας Θεοδοσίου

Κωδικός άρθρου: 840245

ΠΟΛΙΤΗΣ - 14/12/2008, Σελίδα: 56

Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2008

Γραψίματα στην άμμο

η άμμος μας πυρακτωμένη υαλοποιείται και σαν στερεό-ρευστό, κυλά παντοτινά.

η άμμος μας, καυτή δεν καίει τα πέλματα μας, γιορτή αναστενάρηδων η ένωσή μας κι ο ήλιος θαλπωρή.

η άμμος μας, υγρή δεν τρώει τα κόκαλά μας, σαν κοιμηθήκαμε αγκαλιά, κατάκοποι, μεσονυχτίς
εκεί, γίνονται τροπικά δάση τ’ όνειρά μας - είσοδος μιας ουσίας Κοσμικής

η άμμος μας μάς κρύβει πυραμίδες, σπήλαια, ναούς, άλλοτε κήπους κρεμαστούς.
ξαπλώσαμε κι αφουγκραστήκαμε φωνές χιλιάδες, μάς λεν την Ιστορία απ την αρχή.

η άμμος μας, κόκκοι χιλιάδες, το χέρι να κρατήσει δεν μπορεί
κλεψύδρα ο χρόνος κι οι ζωές χιλιάδες - δεν ήρθε να κρατήσει μήτε να κρατηθεί

η άμμος μας σκορπίστηκε με βια πάνω σε διάφανο γυαλί
και χάραξε σύμβολα, ονόματα, φαιά ουσία και φαιά γραφή...

η άμμος μας στήριξε το κύμα, έφερε κόσμο να γράψει στη σιωπή
σχήματα καρδιάς που έσβησε το κύμα - νοήματα για την πλανήτη γη

η άμμος μας απλώθηκε στα βάθη του απέραντου ωκεανού
και σήκωσε αγόγγυστα τα βάρη, που δεν τα ένιωσε ως είναι η αδελφή του ωκεανού ψυχή.

η άμμος μας εγέννησε λουλούδια, άσπρα κρινάκια ευωδιαστά -
δεν σε ζαλίζουνε τη νύχτα αλλά γλυκά αποκοιμίζουνε τον πόνο της στιγμής.

η άμμος μας κατέβηκε απ τα ουράνια μαζί με τον κατακλυσμό
εστάθηκε στις άκρες των συνόρων και την αρχή των δειλινών
ή των συλλογισμών

Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου 2008

Νεο μπλοκ

Το "Απανεμι" έχει πια το δικο του μπλοκ:


http://apanemi.blogspot.com/

Δευτέρα, 1 Δεκεμβρίου 2008

Δίπλα απο τις αγγελίες θανατου για δευτερη φορά :-)

Βρεθηκε ολομόναχο δίπλα στις αγγελίες θανάτου...

το ...αρθρο εννοώ

ΕΤΟΣ 51ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΥΛΛΟΥ: 17646 Δευτέρα, 1 Δεκεμβρίου 2008
Τυπώστε το άρθρο Στείλτε το με e-mail

Βία κατά γυναικών και παιδιών
Το 50% των παιδιών υφίσταται σωματική και ψυχολογική βία και το 10% αυτών κακοποιείται σεξουαλικά, ενώ σύμφωνα με την χαρτογράφηση, περίπου 80 χιλιάδες Ελληνοκύπριες γυναίκες, 30 χιλιάδες μετανάστριες γυναίκες και 75 χιλιάδες παιδιά μέχρι την ηλικία των 14 χρόνων είναι άμεσα επηρεαζόμενα από την ενδοοικογενειακή βία. Αυτά δήλωσε χθες η συντονίστρια του κέντρου πληροφόρησης και στήριξης γυναικών ΑΠΑΝΕΜΙ Τζούλια Καλημέρη κατά τη διάρκεια εκδήλωσης κατά της βίας εναντίον των γυναικών και πορείας από την πλατεία Ελευθερίας προς το Προεδρικό, που διοργάνωσε το Κέντρο ΑΠΑΝΕΜΙ. Η πορεία είχε το κεντρικό μήνυμα ότι οι γυναίκες δεν πρέπει να ντρέπονται για τη συμπεριφορά τους και ότι δεν είναι ποτέ λάθος των παιδιών η βία σε βάρος τους. Σε δηλώσεις της, η συντονίστρια του κέντρου Τζούλια Καλημέρη, είπε ''σήμερα μαζευτήκαμε για να πούμε στα παιδιά ότι δεν είναι δικό τους το λάθος. Αλλοι πρέπει να ντρέπονται για τις ελλείψεις ενός συστήματος που δεν βοηθάει. Το κράτος δεν προσφέρει όσα δικαιούνται και χρειάζονται''. Καταλήγοντας, η κ. Καλημέρη είπε ότι στο θέμα της βίας και της αντιμετώπισής της στην Κύπρο υπάρχουν πολλά κενά και πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα και να γίνει αλλαγή στις νομοθεσίες.


ΑΛΛΗ εφημερίδα απλώς το ...έθαψε

Αλλά υπήρξαν και δημοσιογράφοι που οχι μονο δεν το έθαψαν αλλα το καλυψαν με συναίσθηση του μηνυματος της είδησης και τους ευχαριστουμε ειλικρινά...