Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2009

παίρνω θέση


Παίρνω θέση


στην κόψη ενός τεντωμένου νήματος
που καμιά άκρη δεν έχει
και μάλλον τέλος

αλλάζοντας το κέντρο βάρους
κάθε φορά που ο αέρας χτυπά
- κόντρα - χορός και ρόλος


άηχη με πολλά εσωτερικά φωνήεντα
μακρόχρονους και καταχρηστικούς φθόγγους
κι οι λέξεις μικρές και ασυναίρετες


μες τη σιωπή των βρυχισμών
μια ουτοπία συνύπαρξης
σε μια συνθήκη ανακωχής


στην αλληλουχία των συνειρμών
κενή από νόημα η αναζήτηση
και η σταθερότητα αυταπάτη

ανάμεσα σε βλέμματα θολά
που δεν σ' αφήνουν να διεισδύεις
«Για ποιο ταξίδι κίνησες να πας?»

...

μάχης - από χέρι κερδισμένη -
κανείς δε ρώτησε, δεν έμαθε
δεν πρόκειται να μάθει...

Δεν υπάρχουν σχόλια: