Αρχικά έγινε ενημέρωση για τη συνέχιση της απεργίας πείνας των 52 κρατούμενων στο μπλοκ 10 που οδήγησε δυο κρατούμενους στο Γενικό Νοσοκομείο και ακόμα δυο στην ψυχιατρική μονάδα Αθαλάσσας . Σήμερα ακόμα 15 άτομα, κρατούμενοι στα κρατητήρια του αστυνομικού σταθμού Λακαταμιας ξεκίνησαν απεργία πείνας. Έγινε ενημέρωση για την άσκηση πίεσης προς τους απεργούς για διακοπή της απεργίας ακόμα μέσω των παιδιών και συγγενών τους για στέρηση του δικαιώματος φοίτησης σε σχολεία των παιδιών.
Η συνέλευση αποφάσισε:
• Να γίνει συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το Υπουργείο Εσωτερικών την Πέμπτη 3 Νοέμβριου 2011 στις 13.30.
• Να δημιουργηθεί σελίδα στο facebook και να ενημερώνεται σε πραγματικό χρόνο για όλες τις εξελίξεις εντός και εκτός κρατητηρίων.
• Να κοινοποιούνται τα δελτία τύπου σε διεθνή και περιφερειακά όργανα ανθρωπινών δικαιωμάτων, βασανισμών και μετανάστευσης,
Κύριος μέλημα της συνέλευσης είναι να γίνουν ορατοί οι μετανάστες απεργοί πείνας και να ενημερωθεί το κοινό ότι η κράτηση τους γίνεται κατά παράβαση αποφάσεων Ανωτάτου Δικαστηρίου πέραν των 6 μηνών με ταυτόχρονη άρνηση επαναπατρισμού σε ορισμένες περιπτώσεις και χωρίς την εφαρμογή εναλλακτικών προς την κράτηση προνοιών του νόμου (όπως η χρηματική εγγύηση, παρουσία σε αστυνομικό σταθμό, εθελούσιος επαναπατρισμός ή προσωρινή άδεια παραμονής)
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα καταπατηση δικαιωματων. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα καταπατηση δικαιωματων. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τετάρτη 2 Νοεμβρίου 2011
Δευτέρα 31 Οκτωβρίου 2011
52 άνθρωποι σε απεργία πείνας, χιλιάδες άνθρωποι σε λήθαργο – Κάλεσμα για δράση
Μετά την Συνέλευση στα σκαλιά της Φανερωμένης χτες Κυριακή ώρα 4 οι συμμετέχοντες έγραψαν το ακόλουθο κείμενο συμπαράστασης στους συνανθρώπους αγωνιζούμενους απεργούς πείνας
52 άνθρωποι σε απεργία πείνας, χιλιάδες άνθρωποι σε λήθαργο – Κάλεσμα για δράση
Από τη Δευτέρα 24 Οκτωβρίου, 52 άνθρωποι, μετανάστες κρατούμενοι (από τους 65 συνολικά) έχουν κατέλθει σε απεργία πείνας στο μπλοκ 10 των κεντρικών φυλακών. Το έγκλημά τους: η παράνομη διαμονή τους. Το αίτημά τους: να σταματήσουν να στερούνται τα βασικά δικαιώματα τα τους που καταπατούνται από το κράτος.
Οι άνθρωποι αυτοί κρατούνται με σκοπό την απέλασή τους, δεν είναι ποινικοί εγκληματίες. Αντίθετα, ο εγκληματίας δεν είναι άλλος από το κράτος το οποίο τους κρατά στη φυλακή σε πολλές περιπτώσεις για χρονικό διάστημα πολύ μεγαλύτερο των 6 μηνών, το οποίο ορίζει ως ανώτατο η οδηγία 115/2008 (εφόσον δεν υπάρχει εθνικός νόμος που να ορίζει για τις εξαιρέσεις της οδηγίας στο άρθρο 15 παρ.6.) Επίσης πολλές φορές δεν τηρούνται οι διαδικαστικές εγγυήσεις και απλά διατάσσεται η κράτησή τους χωρίς καν να έχει εκδοθεί διάταγμα κράτησης.
Την Πέμπτη 20 Οκτωβρίου, μπροστά στην κάμερα του μπλοκ 10 ένας 46χρονος Αλγερινός έκανε απόπειρα αυτοκτονίας με λεπίδες. Το βίντεο της απόπειρας το κατέχει η αστυνομία. Ο άνθρωπος αυτός είναι παντρεμένος και πατέρας δυο παιδιών, έχει ζητήσει επανειλημμένα να επιστρέψει στην πατρίδα του και όμως δεν τον αφήνουν. Εδώ και πάνω από δυο βδομάδες έχει δηλώσει ότι αρνείται να λάβει τροφή, και η απόγνωσή του είναι που παρακίνησε τους υπόλοιπους συγκρατούμενους να αρχίσουν κι αυτοί απεργία πείνας. Την Παρασκευή 28 Οκτωβρίου ένας ακόμα άνθρωπος αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει με κρεμάλα από σεντόνι και σώθηκε τελευταία στιγμή. Ο Σύριος αυτός κρατείτε για περισσότερο από 1 χρόνο και θέλει να επιστρέψει στη χώρα του αλλά δεν τον απελαύνουν. Πρόκειται για έναν άνθρωπο που κρατείται 1 χρόνο κατά παράβαση κάθε σχετικής νομοθεσίας, και που ούτε τον απελαύνουν ούτε τον ελευθερώνουν.
Το ότι μια τέτοια αποτρόπαια κατάσταση λαμβάνει, στην καλύτερη περίπτωση, μηδαμινής αναφοράς από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αντικατοπτρίζει μια γενική εικόνα της κοινωνίας μας, η οποία συνειδητά επιλέγει να πνίγει στο σκοτάδι το ζήτημα της διαχείρισης των παράνομων κατοίκων. Το κράτος που προετοιμάζετε για την ευρωπαϊκή προεδρία καταπατά δικαιώματα ανθρώπων με όλη τη βαρβαρότητα που του αρμόζει, ενώ οι εξευρωπαϊσμένοι πολίτες μας σφυρίζουν αδιάφορα μπροστά στη λεηλασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, φροντίζοντας ταυτόχρονα να διατηρούν την εικόνα τους ως ανθρωπιστές.
Εμείς στεκόμαστε αλληλέγγυοι στους απεργούς πείνας αλλά και σε κάθε άνθρωπο του οποίου οι κυβερνήσεις καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Καλούμε όποιον έχει ακόμα πάνω του σημάδια ανθρωπιάς σε:
συνέλευση για λήψη δράσεων, την
Τρίτη στις 6 μμ στα σκαλιά Φανερωμένης
Αλληλέγγυοι/ες στους απεργούς πείνας
Since Monday 24th October 52 people (out of the 65 total in their block), all of them immigrant detainees, have begun a hunger strike in block 10 of the central prison. Their crime: Their illegal residency in Cyprus. Their demand: to stop being denied their basic rights which are being oppressed by the state.
These people are being detained in order to be deported, they are not convicted criminals. On the contrary, the criminal in this case is none other than the state which in many cases keeps them in prison for time periods much longer than the 6 months which is defined as the maximum period by directive 115/2008 (since there is no national law to define the exceptions to this directive in article 15 paragraph 6). In addition to this, in many cases the procedural guarantees are not observed and their detention is ordered without even a detention decree.
On Thursday 20th October, in front of the camera of block 10, a 46 year old Algerian made a suicide attempt with razors. The video of the attempted suicide is in the hands of the police. This man is married and has two children, he has asked repeatedly to return to his country but they won’t allow him. For more than two weeks he has declared that he refuses to accept food, and his despair urged the rest of his cellmates to begin a hunger strike as well. On Friday 28th October one more person attempted suicide by making a noose from sheets and was saved at the last minute. This man, a Syrian, has been detained for more than a year and also wants to return to his country but they will not deport him. This is a man who has been detained for more than a year, breaking every pertinent law, and they will neither deport him nor release him.
The fact that this repulsive situation receives practically zero attention from the mass media reflects the general picture of our society, which consciously allows the issue of illegal residents to be hidden under the rug. The state which is preparing itself for the European presidency oppresses human rights with all its brutality, while the europeanized citizens whistle indifferently in front of the utter humilation of human dignity, while meanwhile upholding their image as humanists.
We stand in solidarity with the hunger strikers and also with every person whose human rights are being oppressed by the governments. We call on those who still have some humanity in them to:
an assembly for the decision of actions to be taken, on Tuesday at 6pm at the stairs of Faneromeni school.
Nicosia, Cyprus
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
30 Οκτωβρίου 2011
Αλληλεγύη στους 52 απεργούς πείνας
στο μπλοκ 10 των Κεντρικών Φυλακών
Κύπρου
Από την Δευτέρα 24 Οκτωβρίου 2011, 52 άνθρωποι, μετανάστες κρατούμενοι (από τους 65 συνολικά) στο μπλοκ 10 των Κεντρικών Φυλακών Κύπρου κατέρχονται σε απεργία πείνας ως έσχατο μέτρο πίεσης για διεκδίκηση των αυτονόητων δικαιωμάτων τους.
Έχουν ήδη στείλει γράμμα γνωστοποίησης των αιτημάτων τους στο Υπουργείο Εσωτερικών, Επίτροπο Διοικήσεως, Κίνηση.Ισότητας.Στήριξης.Αλλοδαπών, Future World Center και U.N.H.C.R.
Οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι ποινικοί κρατούμενοι. Δεν έχουν κάνει κανένα έγκλημα πέραν την λήξη της άδειας διαμονής τους.
Οι άνθρωποι αυτοί κρατούνται με σκοπό την απέλαση τους χωρίς να έχουν δικαστεί από κανένα δικαστήριο και χωρίς να έχουν τηρηθεί οι διαδικασιές που ορίζει η ευρωπαική οδηγία 115/2008. Π.χ. κρατούνται άνθρωποι πολύ πέραν των 6 μηνών που ορίζει ως ανώτατο όριο η οδηγία 115/2008 και το οποίο αποφάσισε το Ανώτατο Δικαστήριο στις 18/1/2011 και στις 20/1/2011.
Η κρισιμότητα της κατάστασης τους αντικατοπτρίζεται στο γεγονός οτι υπήρξαν αλλεπάλληλες απόπειρες αυτοκτονίας με αποτέλεσμα μερικοί εξ αυτών να βρίσκονται σήμερα σε κρίσιμη κατάσταση στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας.
Ζητούμε την άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων τους.
Υπογράφουν
(Α)ΔΕΣΠΟΤΟΙ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ
adespotoisyntrofoi.wordpress.com
ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή Ταξική Επαναστατική Συσπείρωση
antartescy.blogspot.com
Οργάνωση Ελευθεριακών Κομουνιστών
rojanegra.blogspot.com
Σύντροφοι/συντρόφισσες
Παρασκευή 28 Οκτωβρίου 2011
Πέμπτη 27 Οκτωβρίου 2011
αβροτητες ή αλλιως γαμώ την κοινωνια μου
Ηταν δυο καλοντυμενες δικηγορινες χωρις άδεια άσκησης επαγγελματος σε πηγαδάκι μιας εκδηλωσης οικονομικου ενδιαφεροντος για οργανισμους, εμμισθες γνωστου οργανισμου της Κύπρου. Τις πλησιαζει μελος της ομαδας χρηματοδοτησης και αναμεσα στο...τυρι και το κρασι τις ρωτά "How is Civil Society now?"
Oh everything is ok now! απαντησαν οι εμμισθες μοντέλες.
Κάπου στο βαθος ο "μαστρος" έτοιμος να υποβαλει ακομα μια πρόταση για ένα σιγουρο συμβολαιο το οποίο θα διασφαλίσει τα κενα της Κοινωνιας των Πολιτων ακομα ενα χρόνο.
Στο Block 10 54 άτομα σε απεργία πείνας, στα καμπαρε και μασατζίδικα εκμεταλευση και βια, στα σπιτια παιδια-γυναικες ενα κουβαρι, στα γραφεια ανεργείας ουρές αντρες, γυναικες, νεοι-γεροι χωρις δουλεια, στα γραφεια ευημερείας ιδρυματοποιημενα άτομα παρακαλουν για λιγα ψιχουλα για να εισπραξουν τα απαξιωτικα σχολια των λειτουργων.
Civil Society ρουφιανων που υποσκαπτουν ο ένας τον άλλον για ενα συμβολαιο.
Civil Society που δεν εγραψε μια γραμμη να κρινει το χαλι μας σαν Society.
Civil Society χωρίς Civil ή Social συνείδηση
Civil Society απολίτιστων και ακοινωνητων
Ω! ναι όλα είναι καλα στην Κοινωνια των Πολιτων
Όλα είναι καλα στην Κοινωνια σας
Oh everything is ok now! απαντησαν οι εμμισθες μοντέλες.
Κάπου στο βαθος ο "μαστρος" έτοιμος να υποβαλει ακομα μια πρόταση για ένα σιγουρο συμβολαιο το οποίο θα διασφαλίσει τα κενα της Κοινωνιας των Πολιτων ακομα ενα χρόνο.
Στο Block 10 54 άτομα σε απεργία πείνας, στα καμπαρε και μασατζίδικα εκμεταλευση και βια, στα σπιτια παιδια-γυναικες ενα κουβαρι, στα γραφεια ανεργείας ουρές αντρες, γυναικες, νεοι-γεροι χωρις δουλεια, στα γραφεια ευημερείας ιδρυματοποιημενα άτομα παρακαλουν για λιγα ψιχουλα για να εισπραξουν τα απαξιωτικα σχολια των λειτουργων.
Civil Society ρουφιανων που υποσκαπτουν ο ένας τον άλλον για ενα συμβολαιο.
Civil Society που δεν εγραψε μια γραμμη να κρινει το χαλι μας σαν Society.
Civil Society χωρίς Civil ή Social συνείδηση
Civil Society απολίτιστων και ακοινωνητων
Ω! ναι όλα είναι καλα στην Κοινωνια των Πολιτων
Όλα είναι καλα στην Κοινωνια σας
Σάββατο 22 Ιανουαρίου 2011
γράμμα της Fee Marie Meyer
γράμμα της Fee Marie Meyer
Και τώρα που τα φώτα της παράστασης έσβησαν και η αυλαία έχει πια πέσει, ήρθε η ώρα να μιλήσω εγώ. Με τον τρόπο που εγώ θέλω. Για το τι έγινε, τι παιχνίδια θεωρώ ότι παίχτηκαν στην πλάτη μου, αλλά και πέρα από εμένα, γιʼ αυτά που θα πρέπει πια να αφορούν τον κάθε νοήμονα άνθρωπο στον ελλαδικό χώρο.
Όσον αφορά στην «υπόθεσή» μου: Είμαι πια αρκετά σίγουρη ότι από τη στιγμή που τα στοιχεία μου έγιναν γνωστά στα τσακάλια της αντιτρομοκρατικής, βεβαίως απόλυτα δικαιολογημένα -καταλαβαίνετε, ήπια ποτό με τους λάθος ανθρώπους- το έργο ήταν προδιαγεγραμμένο. Πόσο μάλλον, όταν googlαραν το επίθετό μου (σαν να λέμε Παπαδόπουλος στην ελλάδα) και –φαντάζεστε τι χαρά- ανακάλυψαν το πλούσιο «οικογενειακό» μου ιστορικό. Δεν είχε σημασία το διαφορετικό όνομα του πατέρα μου -άλλωστε «αυτές πάνε όλες με όλους»-, ούτε η διαφορετική ημερομηνία γέννησης της μητέρας μου.
Από τη στιγμή που η πραγματικότητα δεν τους έκανε, έπρεπε να προσαρμοστεί. Έπρεπε να μπω στο καλούπι και τον ρόλο που μου είχαν ετοιμάσει. Παρασκευή 15.00 έγινε η απαγωγή μου, την ώρα που έβγαινα από το σπίτι να πάω στο φροντιστήριο όπου διδάσκω. Τουλάχιστον δέκα άτομα με κουκούλες, αφού μου φόρεσαν κι εμένα κουκούλα, με πήγαν στον 12ο όροφο της Γ.Α.Δ.Α. χωρίς να μου πουν ούτε μια λέξη. Εκεί αφού με ανέκριναν έξι άτομα, μου έδειξαν μια φωτογραφία όπου βρισκόμουν εγώ και ο φίλος και σύντροφος Χρήστος Πολίτης. Με ρώτησαν αν τον γνωρίζω και μόλις τους απάντησα θετικά, ότι είναι ένας ακόμη που έχετε στείλει φυλακή άδικα, ο επικεφαλής διέταξε βαρύγδουπα «κανονικά, πάμε τις διαδικασίες». Με έγδυσαν, με κατέγραψαν, μου έκλεψαν το φανελάκι και τις κάλτσες μου, εννοείται ότι δεν μου είχαν πει καν γιατί κατηγορούμαι και εννοείται ότι καμία σημασία δεν έδιναν στο αίτημα μου για δικηγόρο.
Έχει σημασία η ώρα, γιατί ήδη στις 17.00, δύο μόλις ώρες αργότερα, είχε γίνει γνωστή η όλη ιστορία των υποτιθέμενων γονιών μου.
Έτσι, εξηγείται πολύ καλά, γιατί ενώ αντιστεκόμουνα στη φωτογράφηση, με τραβούσαν από τα κινητά τους τηλέφωνα, για να κλέψουν μια εικόνα. Διαφορετικά το καυτό τους θέμα δεν θα πουλούσε τόσο...
Χρόνια τώρα ξέρουμε πώς λειτουργούν αυτοί οι σαθροί ως το κόκκαλο μηχανισμοί, γνωρίζουμε ότι άλλοτε οι ρουφιανοδημοσιογράφοι (με λιγοστές αλλά σημαντικές εξαιρέσεις) είναι τα φερέφωνα της αστυνομίας, και άλλοτε οι εντολείς τους. Έτοιμοι να κομματιάσουν οποιαδήποτε ζωή πετάξουν στα αιχμηρά δόντια τους, έτοιμοι να κατασπαράξουν αλήθειες για να ξεράσουν ψέματα. Σιχαμένοι…
Αυτό που δεν είχα φανταστεί, τουλάχιστον προσωπικά, ως σήμερα είναι ο απροκάλυπτος τρόπος με τον οποίον αυτό συμβαίνει στο εδώ και το τώρα.
Όταν το φιάσκο είχε αρχίσει να γίνεται ξεκάθαρο, κι ενώ εγώ δεν γνώριζα τίποτα απʼ όλα τα αίσχη που είχαν δει το φως της δημοσιότητας, με κάλεσε στο γραφείο του ένας υπεύθυνος για τη «διεθνή τρομοκρατία». Άρχισε να μου κάνει «φιλική κουβεντούλα» σε σχέση με το πότε ακριβώς σκοτώθηκε ο πατέρας μου σε συμπλοκή! Πραγματικά, πρέπει να μου έπεσε το σαγόνι στο πάτωμα, ιδιαίτερα όταν μειδιώντας πρόσθεσε ότι «καλά, εμένα πιο πολύ η μητέρα σου με το διεθνές ένταλμα σύλληψης με ενδιαφέρει»... Μόνο που δεν με κατηγόρησε, εν τέλει, ανοιχτά για υπόθαλψη εγκληματία, αφού δεν δήλωσα εξ αρχής τα πατρώνυμα των γονιών μου…
Βέβαια, έκανα αρκετά. Όπως είπε και η εισαγγελέας, «κατέσχεσαν πολλά, ασυνήθιστα πολλά» πράγματα από το σπίτι μου... βούρτσες, ρούχα, οδοντόβουρτσες, μαξιλαροθήκες και... έντυπα. Έντυπα που με αδιάσειστα στοιχεία αποδεικνύουν ότι είμαι αναρχική, κάτι που δεν σκέφτηκα ούτε στιγμή να κρατήσω μυστικό, άρα -όπως εύγλωττα διατύπωσε αυτή η μορφωμένη κυρία- και τρομοκράτης, αφήνοντας ανοιχτό, μέχρι να γίνει το συμβούλιο, ακόμη και το ενδεχόμενο της στέρησης της ελευθερίας μου!
Αν θέλει να με φυλακίσει γιʼ αυτό, ναι, είμαι ένοχη, και πάντα θα είμαι. Πάντα θα είμαι στην όχθη των καταπιεσμένων και όχι των εκμεταλλευτών, πάντα, μέχρι να μην υπάρχει πια εξουσία από άνθρωπο σε άνθρωπο και από τον άνθρωπο στα ζώα και τη φύση. Αιτούμαι όμως δημόσια και σοβαρά, να αλλάξει το κατηγορητήριό μου. Ας γραφούν οι αληθινές κατηγορίες, να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Να μπει στη θέση των κατηγοριών –είναι αναρχική και διαβάζει έντυπα. Έχει σχέσεις με πολλούς ακόμη αγωνιζόμενους ανθρώπους και είναι περήφανη για αυτό.
...Οπλίσατε επί σκοπό και εκτελέστε μας στον τοίχο της Καισαριανής...
Κάπου κάποτε διάβασα ότι το κύρος ενός πολιτικού καθεστώτος φαίνεται από τον τρόπο που αντιμετωπίζει τους πολιτικούς του αντιπάλους. Ελλάς το μεγαλείο σου!
Η εποχή που ζούμε είναι ευμετάβλητη, παράξενη, αλλάζει συνεχώς. Η εξουσία σε εποχές θεσμικής και οικονομικής κρίσης πάντα παίζει με το καρότο και το μαστίγιο, το φόβο και την ασφάλεια. Θέλουν κανένας να μην αντιδρά σε τίποτα, να μην μιλά, να μην κοιτάζει κανείς γύρω του, κανείς να μην σκέφτεται διαφορετικά, να μην σκέφτεται γενικά. Λοβοτομείτε μας εκ γενετής, να τελειώνουμε!
Προσπαθούν να επιβάλουν παντού την τρομαχτική και απόλυτη ομοιομορφία τους, την απόλυτα, εξονυχιστικά μελετημένη απανθρωπιά τους.
Στον ελλαδικό χώρο αυτοί τη στιγμή υπάρχουν περίπου 40 κρατούμενοι για πολιτικούς λόγους. Οι περισσότεροι δεν έχουν καν δικαστεί, κι όμως βρίσκονται σε φυλακές υψίστης ασφαλείας, άλλοι δεν δικάζονται με ανοιχτή και δημόσια δίκη, άλλοι κρατούνται δίχως να υπάρχει το παραμικρό εις βάρους τους, με βάση το φρόνημά τους, την αλληλέγγυα στάση ζωής που επιδεικνύουν και τις προσωπικές τους σχέσεις.
Θέλουν όλο και πιο συντηρητικά, όλο και πιο φασιστικά να επιβάλουν την απομόνωση, τη μοναξιά, τη λογική του «ο καθένας για την πάρτη του» και μονάχα να βλέπουμε όλοι τις μεσημεριανές εκπομπές τους, να καταναλώνουμε υποκατάστατα ζωής, ψέματα, θέαμα. Να μη μιλάμε με γνωστούς, μην πηγαίνουμε και μην καλούμε σε σπίτια, να μην ξέρουμε κανέναν, ή να του ζητάμε πιο πριν να μας γνωστοποιήσει το φάκελό του στην ασφάλεια, άσε καλύτερα, μπορεί να μπλέξουμε.
Θέλουν να μη νιώθουμε, να λειτουργούμε μόνο βάση των χαμηλότερων ενστίκτων της επιβίωσης και της αυτοσυντήρησης, βάση του σαδισμού της «κλειδαρότρυπας» να παίρνουμε μάτι τις ζωές άλλων, χάνοντας τη δική μας.
Θέλουν να μισούμε, να εξορίσουμε στο «πυρ το εξώτερον» κάθε τι διαφορετικό, ανθρώπους από άλλα μέρη, συναδέλφους από άλλους κλάδους, όποιον σκέφτεται ή ζει διαφορετικά.
Όλοι αυτοί είναι επικίνδυνοι, πρέπει να τους μισούμε, καθώς το μίσος τρέφει τον φόβο και αντίστροφα.
Σε αυτόν το φόβο βρίσκουν πάτημα για να επιβάλουν τη νεκρική τους ασφάλεια, ως επιθανάτιο ρόγχο μιας κοινωνίας που απαρνείται τους τελευταίους δεσμούς που την ορίζουν ως τέτοια.
Μονάχα τρεις λέξεις, πιστεύω, φτάνουν για να καθοριστεί το Ανθρώπινο στον Άνθρωπο. Αξιοπρέπεια-Ελευθερία-Αλληλεγγύη. Η μια δεν μπορεί να υπάρξει δίχως τις άλλες δυο, καμία δεν πέφτει από τον ουρανό. Θέλουν τιμή και τόλμη. Αυτές είναι όμως οι δύσκολες έννοιες που δίνουν στον άνθρωπο υπόσταση, που μετατρέπουν την επιβίωση σε ζωή.
Μπορούν να μας ελέγχουν, να μας κομματιάζουν και να μας απομονώνουν μονάχα όσο μένουμε με την πλάτη σκυμμένη κάτω από το μαστίγιο, να κυνηγάμε το εκάστοτε καρότο.
Ας αντισταθούμε! Μόλις σηκώσουμε το κεφάλι και αντικρύσουμε τον εαυτό μας και τους απέναντι ξανά στα μάτια, το σαθρό τους οικοδόμημα θα καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος. Γιατί, μπορεί αυτή τη στιγμή η καταστροφή να έπεσε στο σπίτι του γείτονα, αλλά αύριο θα είναι στο δικό σου.
Ας αντισταθούμε! Γιατί, παντού στον κόσμο υπάρχουν άνθρωποι που τολμούν να σηκώσουν το κεφάλι. Παντού και πάντα, κάθε μοναδική στιγμούλα που κάποιος υψώνει το βλέμμα στον ουρανό και στο απέραντο του ορίζοντα που ξέχασε από παιδί, ξαναγεννιέται το Ανθρώπινο στον Άνθρωπο.
Φτάνει, αρκετά τους ανεχτήκαμε! Αγώνας για την γη ολάκερη και την ελευθερία, αγώνας για τη ζωή και την αξιοπρέπειά μας
Το κράτος και τα μίντια είναι οι μόνοι τρομοκράτες.
Η αλληλεγγύη σε όσους αγωνίζονται, πέρα από όπλο μας, είναι και δεδομένη.
Παραφράζοντας το γνωστό ποίημα: Όταν ήρθαν να πάρουν το γείτονά μου, δεν μίλησα, ήταν ξένος. Όταν αργότερα ήρθαν να πάρουν τον επόμενο, ήταν τσιγγάνος, πάλι δε μίλησα. Μετά πήραν και τον φτωχό, τον αλήτη, τον αναρχικό, τον αριστερό....Τελικά ήρθαν να πάρουν κι εμένα... ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΜΕΙΝΕΙ ΠΙΑ ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙ...
Fee Marie Meyer
Και τώρα που τα φώτα της παράστασης έσβησαν και η αυλαία έχει πια πέσει, ήρθε η ώρα να μιλήσω εγώ. Με τον τρόπο που εγώ θέλω. Για το τι έγινε, τι παιχνίδια θεωρώ ότι παίχτηκαν στην πλάτη μου, αλλά και πέρα από εμένα, γιʼ αυτά που θα πρέπει πια να αφορούν τον κάθε νοήμονα άνθρωπο στον ελλαδικό χώρο.
Όσον αφορά στην «υπόθεσή» μου: Είμαι πια αρκετά σίγουρη ότι από τη στιγμή που τα στοιχεία μου έγιναν γνωστά στα τσακάλια της αντιτρομοκρατικής, βεβαίως απόλυτα δικαιολογημένα -καταλαβαίνετε, ήπια ποτό με τους λάθος ανθρώπους- το έργο ήταν προδιαγεγραμμένο. Πόσο μάλλον, όταν googlαραν το επίθετό μου (σαν να λέμε Παπαδόπουλος στην ελλάδα) και –φαντάζεστε τι χαρά- ανακάλυψαν το πλούσιο «οικογενειακό» μου ιστορικό. Δεν είχε σημασία το διαφορετικό όνομα του πατέρα μου -άλλωστε «αυτές πάνε όλες με όλους»-, ούτε η διαφορετική ημερομηνία γέννησης της μητέρας μου.
Από τη στιγμή που η πραγματικότητα δεν τους έκανε, έπρεπε να προσαρμοστεί. Έπρεπε να μπω στο καλούπι και τον ρόλο που μου είχαν ετοιμάσει. Παρασκευή 15.00 έγινε η απαγωγή μου, την ώρα που έβγαινα από το σπίτι να πάω στο φροντιστήριο όπου διδάσκω. Τουλάχιστον δέκα άτομα με κουκούλες, αφού μου φόρεσαν κι εμένα κουκούλα, με πήγαν στον 12ο όροφο της Γ.Α.Δ.Α. χωρίς να μου πουν ούτε μια λέξη. Εκεί αφού με ανέκριναν έξι άτομα, μου έδειξαν μια φωτογραφία όπου βρισκόμουν εγώ και ο φίλος και σύντροφος Χρήστος Πολίτης. Με ρώτησαν αν τον γνωρίζω και μόλις τους απάντησα θετικά, ότι είναι ένας ακόμη που έχετε στείλει φυλακή άδικα, ο επικεφαλής διέταξε βαρύγδουπα «κανονικά, πάμε τις διαδικασίες». Με έγδυσαν, με κατέγραψαν, μου έκλεψαν το φανελάκι και τις κάλτσες μου, εννοείται ότι δεν μου είχαν πει καν γιατί κατηγορούμαι και εννοείται ότι καμία σημασία δεν έδιναν στο αίτημα μου για δικηγόρο.
Έχει σημασία η ώρα, γιατί ήδη στις 17.00, δύο μόλις ώρες αργότερα, είχε γίνει γνωστή η όλη ιστορία των υποτιθέμενων γονιών μου.
Έτσι, εξηγείται πολύ καλά, γιατί ενώ αντιστεκόμουνα στη φωτογράφηση, με τραβούσαν από τα κινητά τους τηλέφωνα, για να κλέψουν μια εικόνα. Διαφορετικά το καυτό τους θέμα δεν θα πουλούσε τόσο...
Χρόνια τώρα ξέρουμε πώς λειτουργούν αυτοί οι σαθροί ως το κόκκαλο μηχανισμοί, γνωρίζουμε ότι άλλοτε οι ρουφιανοδημοσιογράφοι (με λιγοστές αλλά σημαντικές εξαιρέσεις) είναι τα φερέφωνα της αστυνομίας, και άλλοτε οι εντολείς τους. Έτοιμοι να κομματιάσουν οποιαδήποτε ζωή πετάξουν στα αιχμηρά δόντια τους, έτοιμοι να κατασπαράξουν αλήθειες για να ξεράσουν ψέματα. Σιχαμένοι…
Αυτό που δεν είχα φανταστεί, τουλάχιστον προσωπικά, ως σήμερα είναι ο απροκάλυπτος τρόπος με τον οποίον αυτό συμβαίνει στο εδώ και το τώρα.
Όταν το φιάσκο είχε αρχίσει να γίνεται ξεκάθαρο, κι ενώ εγώ δεν γνώριζα τίποτα απʼ όλα τα αίσχη που είχαν δει το φως της δημοσιότητας, με κάλεσε στο γραφείο του ένας υπεύθυνος για τη «διεθνή τρομοκρατία». Άρχισε να μου κάνει «φιλική κουβεντούλα» σε σχέση με το πότε ακριβώς σκοτώθηκε ο πατέρας μου σε συμπλοκή! Πραγματικά, πρέπει να μου έπεσε το σαγόνι στο πάτωμα, ιδιαίτερα όταν μειδιώντας πρόσθεσε ότι «καλά, εμένα πιο πολύ η μητέρα σου με το διεθνές ένταλμα σύλληψης με ενδιαφέρει»... Μόνο που δεν με κατηγόρησε, εν τέλει, ανοιχτά για υπόθαλψη εγκληματία, αφού δεν δήλωσα εξ αρχής τα πατρώνυμα των γονιών μου…
Βέβαια, έκανα αρκετά. Όπως είπε και η εισαγγελέας, «κατέσχεσαν πολλά, ασυνήθιστα πολλά» πράγματα από το σπίτι μου... βούρτσες, ρούχα, οδοντόβουρτσες, μαξιλαροθήκες και... έντυπα. Έντυπα που με αδιάσειστα στοιχεία αποδεικνύουν ότι είμαι αναρχική, κάτι που δεν σκέφτηκα ούτε στιγμή να κρατήσω μυστικό, άρα -όπως εύγλωττα διατύπωσε αυτή η μορφωμένη κυρία- και τρομοκράτης, αφήνοντας ανοιχτό, μέχρι να γίνει το συμβούλιο, ακόμη και το ενδεχόμενο της στέρησης της ελευθερίας μου!
Αν θέλει να με φυλακίσει γιʼ αυτό, ναι, είμαι ένοχη, και πάντα θα είμαι. Πάντα θα είμαι στην όχθη των καταπιεσμένων και όχι των εκμεταλλευτών, πάντα, μέχρι να μην υπάρχει πια εξουσία από άνθρωπο σε άνθρωπο και από τον άνθρωπο στα ζώα και τη φύση. Αιτούμαι όμως δημόσια και σοβαρά, να αλλάξει το κατηγορητήριό μου. Ας γραφούν οι αληθινές κατηγορίες, να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Να μπει στη θέση των κατηγοριών –είναι αναρχική και διαβάζει έντυπα. Έχει σχέσεις με πολλούς ακόμη αγωνιζόμενους ανθρώπους και είναι περήφανη για αυτό.
...Οπλίσατε επί σκοπό και εκτελέστε μας στον τοίχο της Καισαριανής...
Κάπου κάποτε διάβασα ότι το κύρος ενός πολιτικού καθεστώτος φαίνεται από τον τρόπο που αντιμετωπίζει τους πολιτικούς του αντιπάλους. Ελλάς το μεγαλείο σου!
Η εποχή που ζούμε είναι ευμετάβλητη, παράξενη, αλλάζει συνεχώς. Η εξουσία σε εποχές θεσμικής και οικονομικής κρίσης πάντα παίζει με το καρότο και το μαστίγιο, το φόβο και την ασφάλεια. Θέλουν κανένας να μην αντιδρά σε τίποτα, να μην μιλά, να μην κοιτάζει κανείς γύρω του, κανείς να μην σκέφτεται διαφορετικά, να μην σκέφτεται γενικά. Λοβοτομείτε μας εκ γενετής, να τελειώνουμε!
Προσπαθούν να επιβάλουν παντού την τρομαχτική και απόλυτη ομοιομορφία τους, την απόλυτα, εξονυχιστικά μελετημένη απανθρωπιά τους.
Στον ελλαδικό χώρο αυτοί τη στιγμή υπάρχουν περίπου 40 κρατούμενοι για πολιτικούς λόγους. Οι περισσότεροι δεν έχουν καν δικαστεί, κι όμως βρίσκονται σε φυλακές υψίστης ασφαλείας, άλλοι δεν δικάζονται με ανοιχτή και δημόσια δίκη, άλλοι κρατούνται δίχως να υπάρχει το παραμικρό εις βάρους τους, με βάση το φρόνημά τους, την αλληλέγγυα στάση ζωής που επιδεικνύουν και τις προσωπικές τους σχέσεις.
Θέλουν όλο και πιο συντηρητικά, όλο και πιο φασιστικά να επιβάλουν την απομόνωση, τη μοναξιά, τη λογική του «ο καθένας για την πάρτη του» και μονάχα να βλέπουμε όλοι τις μεσημεριανές εκπομπές τους, να καταναλώνουμε υποκατάστατα ζωής, ψέματα, θέαμα. Να μη μιλάμε με γνωστούς, μην πηγαίνουμε και μην καλούμε σε σπίτια, να μην ξέρουμε κανέναν, ή να του ζητάμε πιο πριν να μας γνωστοποιήσει το φάκελό του στην ασφάλεια, άσε καλύτερα, μπορεί να μπλέξουμε.
Θέλουν να μη νιώθουμε, να λειτουργούμε μόνο βάση των χαμηλότερων ενστίκτων της επιβίωσης και της αυτοσυντήρησης, βάση του σαδισμού της «κλειδαρότρυπας» να παίρνουμε μάτι τις ζωές άλλων, χάνοντας τη δική μας.
Θέλουν να μισούμε, να εξορίσουμε στο «πυρ το εξώτερον» κάθε τι διαφορετικό, ανθρώπους από άλλα μέρη, συναδέλφους από άλλους κλάδους, όποιον σκέφτεται ή ζει διαφορετικά.
Όλοι αυτοί είναι επικίνδυνοι, πρέπει να τους μισούμε, καθώς το μίσος τρέφει τον φόβο και αντίστροφα.
Σε αυτόν το φόβο βρίσκουν πάτημα για να επιβάλουν τη νεκρική τους ασφάλεια, ως επιθανάτιο ρόγχο μιας κοινωνίας που απαρνείται τους τελευταίους δεσμούς που την ορίζουν ως τέτοια.
Μονάχα τρεις λέξεις, πιστεύω, φτάνουν για να καθοριστεί το Ανθρώπινο στον Άνθρωπο. Αξιοπρέπεια-Ελευθερία-Αλληλεγγύη. Η μια δεν μπορεί να υπάρξει δίχως τις άλλες δυο, καμία δεν πέφτει από τον ουρανό. Θέλουν τιμή και τόλμη. Αυτές είναι όμως οι δύσκολες έννοιες που δίνουν στον άνθρωπο υπόσταση, που μετατρέπουν την επιβίωση σε ζωή.
Μπορούν να μας ελέγχουν, να μας κομματιάζουν και να μας απομονώνουν μονάχα όσο μένουμε με την πλάτη σκυμμένη κάτω από το μαστίγιο, να κυνηγάμε το εκάστοτε καρότο.
Ας αντισταθούμε! Μόλις σηκώσουμε το κεφάλι και αντικρύσουμε τον εαυτό μας και τους απέναντι ξανά στα μάτια, το σαθρό τους οικοδόμημα θα καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος. Γιατί, μπορεί αυτή τη στιγμή η καταστροφή να έπεσε στο σπίτι του γείτονα, αλλά αύριο θα είναι στο δικό σου.
Ας αντισταθούμε! Γιατί, παντού στον κόσμο υπάρχουν άνθρωποι που τολμούν να σηκώσουν το κεφάλι. Παντού και πάντα, κάθε μοναδική στιγμούλα που κάποιος υψώνει το βλέμμα στον ουρανό και στο απέραντο του ορίζοντα που ξέχασε από παιδί, ξαναγεννιέται το Ανθρώπινο στον Άνθρωπο.
Φτάνει, αρκετά τους ανεχτήκαμε! Αγώνας για την γη ολάκερη και την ελευθερία, αγώνας για τη ζωή και την αξιοπρέπειά μας
Το κράτος και τα μίντια είναι οι μόνοι τρομοκράτες.
Η αλληλεγγύη σε όσους αγωνίζονται, πέρα από όπλο μας, είναι και δεδομένη.
Παραφράζοντας το γνωστό ποίημα: Όταν ήρθαν να πάρουν το γείτονά μου, δεν μίλησα, ήταν ξένος. Όταν αργότερα ήρθαν να πάρουν τον επόμενο, ήταν τσιγγάνος, πάλι δε μίλησα. Μετά πήραν και τον φτωχό, τον αλήτη, τον αναρχικό, τον αριστερό....Τελικά ήρθαν να πάρουν κι εμένα... ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΜΕΙΝΕΙ ΠΙΑ ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙ...
Fee Marie Meyer
Παρασκευή 11 Ιουνίου 2010
Αστυνομική επίθεση στους Κούρδους της λεωφόρου Βύρωνος (200 συλλήψεις)
Έλαβα το πιο κάτω ημέιλ σήμερα το πρωί..
"Στις 3π.μ. η ΥΑΜ τζιε η ΜΜΑΔ έκαμαν "επιχείρηση" στο χώρο της διαδήλωσης τζιε συνέλαβαν όλους τους διαδηλωτές (200 άτομα, περίπου, ανάμεσά τους 50 περίπου παιδιά τζιε 23 γυναίκες). Βρίσκονται στα γραφεία της ΜΜΑΔ, όπου ελέγχουν τα χαρτιά τους. Όσους διαπιστώθηκε ότι εκκρεμούν οι αιτήσεις ασύλου τους αφέθηκαν ελεύθεροι & όσοι δεν έχουν χαρτιά/ απορρίφθηκαν οι αιτήσεις τους οδηγήθηκαν υπό κράτηση με σκοπό την απέλαση. Κάποια άτομα που εκκρεμούν καιρό οι αιτήσεις τους εξετάστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες σήμερα το πρωί & απορρίφτηκαν..."
Ζητω η Αριστερη Κυβέρνηση - Ζητω οι συντροφοι του ΑΚΕΛ και η συμπαράσταση στους αγωνιζόμενους Κούρδους αντάρτες και κομμουνιστές (όταν τους δίνετε 5 ευρώ για να φωνάζουν συνθήματα είναι χρήσιμοι)! - Ζήτω η Κύπρος της Ευρώπης και της δίκαιης κοινωνίας - Ζήτω ο Υπουργός Εσωτερικών και οι συνοπτικές του διαδικασίες - Ζήτω ο Υπουργός Δικαιοσύνης που για μια ακόμα φορά θα είναι ΜΟΝΟ αυτος που παρανόμησε και θα το δεχτει στωικά για να παραμείνει στην αριστερη κυβερνηση - Ζήτω ο λαός ο αδικημενος που ακόμα μια φορά θα ξεσηκωθει για την αδικία
"Στις 3π.μ. η ΥΑΜ τζιε η ΜΜΑΔ έκαμαν "επιχείρηση" στο χώρο της διαδήλωσης τζιε συνέλαβαν όλους τους διαδηλωτές (200 άτομα, περίπου, ανάμεσά τους 50 περίπου παιδιά τζιε 23 γυναίκες). Βρίσκονται στα γραφεία της ΜΜΑΔ, όπου ελέγχουν τα χαρτιά τους. Όσους διαπιστώθηκε ότι εκκρεμούν οι αιτήσεις ασύλου τους αφέθηκαν ελεύθεροι & όσοι δεν έχουν χαρτιά/ απορρίφθηκαν οι αιτήσεις τους οδηγήθηκαν υπό κράτηση με σκοπό την απέλαση. Κάποια άτομα που εκκρεμούν καιρό οι αιτήσεις τους εξετάστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες σήμερα το πρωί & απορρίφτηκαν..."
Ζητω η Αριστερη Κυβέρνηση - Ζητω οι συντροφοι του ΑΚΕΛ και η συμπαράσταση στους αγωνιζόμενους Κούρδους αντάρτες και κομμουνιστές (όταν τους δίνετε 5 ευρώ για να φωνάζουν συνθήματα είναι χρήσιμοι)! - Ζήτω η Κύπρος της Ευρώπης και της δίκαιης κοινωνίας - Ζήτω ο Υπουργός Εσωτερικών και οι συνοπτικές του διαδικασίες - Ζήτω ο Υπουργός Δικαιοσύνης που για μια ακόμα φορά θα είναι ΜΟΝΟ αυτος που παρανόμησε και θα το δεχτει στωικά για να παραμείνει στην αριστερη κυβερνηση - Ζήτω ο λαός ο αδικημενος που ακόμα μια φορά θα ξεσηκωθει για την αδικία
Πέμπτη 3 Ιουνίου 2010
θα ήθελα να το είχα γράψει...
Έκλεισαν όλα τα μπουρδέλα; Νομίζετε!
*Και τώρα, τι; Απλώς το ξεχνάμε και προχωράμε; Βγάζει μια απόφαση η Γενική Εισαγγελία, αποφαινόμενη ότι η καθηγήτρια η οποία είπαν ότι «βίασε δύο μαθητές» είναι τελικά αθώα και το ζήτημα τελειώνει; Έτσι απλά; Διότι, η καθηγήτρια σαφώς και είναι αθώα. Πολλοί και διάφοροι άλλοι, όμως, δεν είναι. Έτσι δεν είναι;
*Έτσι. Με πρώτα και κύρια τα πλείστα των ΜΜΕ, τα οποία έβγαλαν το θέμα χωρίς να περιμένουν την ολοκλήρωση των ερευνών, χωρίς να σεβαστούν τη λεπτότητα του ζητήματος και αδιαφορώντας για τη δική τους ευθύνη. Διψασμένα για το ζουμερό «σκάνδαλο», το χειρίστηκαν στη λογική του Ράδιο Αρβύλα (όχι της εκπομπής, αυτή είναι θαυμάσια), κιτρίνιασαν, το διαστρέβλωσαν αναλόγως του τι τους έλεγε ο καθένας, έφτασαν στο σημείο να αποκαλύψουν και το σχολείο το οποίο αφορούσε η καταγγελία και, έτσι, διαπόμπευσαν την καθηγήτρια που «βίασε δύο μαθητές». «Ανήλικους» μαθητές, έτσι; Οι οποίοι έγιναν... ένας. Ενήλικας κιόλας (!).
*Από όλα τα λαϊκά δικαστήρια που στήθηκαν στα ΜΜΕ το τελευταίο διάστημα, αυτό ήταν το πιο εμετικό. Όχι μόνο γιατί έβγαζε μια απίστευτη βαρβαρότητα στον τρόπο που αυτά τα ΜΜΕ κατακρεούργησαν την καθηγήτρια στο βωμό της πώλησης του «σκανδάλου», αλλά και γιατί υπήρχε διάχυτη η μπόχα της υποκρισίας. Και της προάσπισης... ηθών, τα οποία, ναι, θα ήταν δεδομένα σε μια μικρή πόλη Ευαγγελιστών του αμερικανικού Νότου λ.χ, αλλά όχι στα μέρη μας.
*Ε, πώς να το κάνουμε; Όλοι αυτοί που φώναζαν, οι αρσενικού γένους τουλάχιστον, είμαστε σίγουροι πως εάν μάθαιναν πως ο γιος τους έλεγε πως είχε πηδήξει την καθηγήτριά του, αφού βεβαιώνονταν ότι (α) η καθηγήτρια ήταν ωραία, (β) δεν την γκάστρωσε κι (γ) ότι δεν θα έβρισκε τον μπελά του, θα ένιωθαν μεγάλη περηφάνια. Όπως είχε νιώσει και ο δικός τους πατέρας όταν στα 13 ή τα 14 τους τούς πήγε ή τους έδωσε λεφτά να πάνε για πρώτη φορά στα μπουρδέλα, για να τους... βιάσει μια ώριμη (ή κάτι περισσότερο) κυρία.
*Εδώ όμως, ένιωσαν... αποτροπιασμό για το «βιασμό» των «μαθητών» από την καθηγήτριά τους οι οποίοι «μαθητές» ήταν ένας 17χρονος, συνεπώς ενήλικας με το νόμο για το σεξ. Και το χειρότερο από όλα; Ο «βιασμός», όπως αποφάνθηκε και η Εισαγγελία, δεν έγινε ποτέ! Τίποτα δεν μπορούσε να στηρίξει τα όσα έλεγε ο μαθητής εις βάρος της καθηγήτριας. Η οποία, καθηγήτρια, έτσι ωραία και απλά, διαπομπεύθηκε για το «ποινικό αδίκημα» που κάποια λαμπρά ΜΜΕ αποφάσισαν ότι είχε διαπράξει.
*Αλλά δεν ήταν μόνο τα ΜΜΕ. Με εξαίρεση την ΟΕΛΜΕΚ στην οποία θα πρέπει να πιστώσει κανείς τη στάση που τήρησε προασπιζόμενη το αυτονόητο, το τεκμήριο της αθωότητας ενός μέλους της μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου, βαριές και ασήκωτες είναι οι ευθύνες όλων όσοι ενεπλάκησαν στη δημόσια αντιπαράθεση την οποία προκάλεσε η δημοσιοποίηση ή καλύτερα η διαρροή του θέματος στα ΜΜΕ.
*Οι δημόσιοι λειτουργοί και οι υπηρεσίες, είτε μιλάμε για το βοηθό γενικό εισαγγελέα (ο οποίος άνοιξε το γραφείο του αργία ημέρα μήπως και χάσει τα κανάλια), είτε για την επίτροπο για τα Δικαιώματα του Παιδιού, είτε για το ίδιο το υπ. Παιδείας (το οποίο βγήκε και δήλωσε πως υπήρχε υπόθεση εκ πρώτης όψεως), δεν μπορούν να λειτουργούν με κριτήριο εάν μια ιστορία βγήκε ή όχι στα ΜΜΕ. Ειδικά όταν αυτή η ιστορία αφορά υπολήψεις ανθρώπων.
*Με άλλα λόγια, ένα απόρρητο ζήτημα, είναι και παραμένει σε σοβαρά κράτη, α-πό-ρρη-το. Οι λειτουργοί δεν σχολιάζουν δημοσίως, δεν ξεκατινιάζονται και δεν βιάζονται να πουν τις όποιες εκτιμήσεις τους οι οποίες μπορούν κάλλιστα να καταστρέψουν ζωές, απλώς και μόνο για να προβληθούν, για να λαϊκίσουν ή για να βεβαιωθούν ότι δεν θα τους επιτεθούν τα όποια ΜΜΕ, όπως ενδεχομένως θα τους έκαναν εάν τους απαντούσαν ως όφειλαν. Ότι, δηλαδή, δεν θα γίνει κανένα σχόλιο μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας. Τελεία.
*Σε σοβαρά κράτη, τα δημόσια αξιώματα και ιδιαίτερα τα νευραλγικά προορίζονται για ανθρώπους που τολμούν, όχι για ανθρώπους που φοβούνται. Και είναι έτσι γιατί στην πορεία χρειάζεται κάποια στιγμή ή και πολλές στιγμές, να υπερασπιστούν το κύρος του αξιώματός τους. Και να αντισταθούν τόσο σε τσαμπουκάδες των ΜΜΕ και του οιουδήποτε μπορεί να τσαλακώσει τη δημόσια εικόνα τους, όσο και στην όποια... ιδιαίτερη σχέση μπορεί να έχουν με τον καθρέφτη τους, για τον οποίο ενίοτε γράφουν και ποιήματα!
*Δυστυχώς, σ΄ αυτή τη χώρα, επειδή ούτε είχαμε, ούτε έχουμε σοβαρό κράτος ή κράτος γενικώς, αυτά όλα είναι ψιλά γράμματα. Και για αυτό, ούτε αυτή τη φορά, να ΄στε σίγουροι, δεν θα μάθει κανείς κάτι από την ιστορία με την καθηγήτρια που «βίασε». Θα περάσει κι αυτό. Και θα ΄ρθουν κι άλλα. Πολλά. Ίσως χειρότερα. Τόσο απλά είναι τα πράγματα. Ω ναι... Και τόσο άθλια. Τώρα που το σκεφτόμαστε, μάλλον για αυτό τα εξαφάνισε το κράτος μας τα μπουρδέλα, σιγά - σιγά. Δεν άντεχε τον ανταγωνισμό...
*Και τώρα, τι; Απλώς το ξεχνάμε και προχωράμε; Βγάζει μια απόφαση η Γενική Εισαγγελία, αποφαινόμενη ότι η καθηγήτρια η οποία είπαν ότι «βίασε δύο μαθητές» είναι τελικά αθώα και το ζήτημα τελειώνει; Έτσι απλά; Διότι, η καθηγήτρια σαφώς και είναι αθώα. Πολλοί και διάφοροι άλλοι, όμως, δεν είναι. Έτσι δεν είναι;
*Έτσι. Με πρώτα και κύρια τα πλείστα των ΜΜΕ, τα οποία έβγαλαν το θέμα χωρίς να περιμένουν την ολοκλήρωση των ερευνών, χωρίς να σεβαστούν τη λεπτότητα του ζητήματος και αδιαφορώντας για τη δική τους ευθύνη. Διψασμένα για το ζουμερό «σκάνδαλο», το χειρίστηκαν στη λογική του Ράδιο Αρβύλα (όχι της εκπομπής, αυτή είναι θαυμάσια), κιτρίνιασαν, το διαστρέβλωσαν αναλόγως του τι τους έλεγε ο καθένας, έφτασαν στο σημείο να αποκαλύψουν και το σχολείο το οποίο αφορούσε η καταγγελία και, έτσι, διαπόμπευσαν την καθηγήτρια που «βίασε δύο μαθητές». «Ανήλικους» μαθητές, έτσι; Οι οποίοι έγιναν... ένας. Ενήλικας κιόλας (!).
*Από όλα τα λαϊκά δικαστήρια που στήθηκαν στα ΜΜΕ το τελευταίο διάστημα, αυτό ήταν το πιο εμετικό. Όχι μόνο γιατί έβγαζε μια απίστευτη βαρβαρότητα στον τρόπο που αυτά τα ΜΜΕ κατακρεούργησαν την καθηγήτρια στο βωμό της πώλησης του «σκανδάλου», αλλά και γιατί υπήρχε διάχυτη η μπόχα της υποκρισίας. Και της προάσπισης... ηθών, τα οποία, ναι, θα ήταν δεδομένα σε μια μικρή πόλη Ευαγγελιστών του αμερικανικού Νότου λ.χ, αλλά όχι στα μέρη μας.
*Ε, πώς να το κάνουμε; Όλοι αυτοί που φώναζαν, οι αρσενικού γένους τουλάχιστον, είμαστε σίγουροι πως εάν μάθαιναν πως ο γιος τους έλεγε πως είχε πηδήξει την καθηγήτριά του, αφού βεβαιώνονταν ότι (α) η καθηγήτρια ήταν ωραία, (β) δεν την γκάστρωσε κι (γ) ότι δεν θα έβρισκε τον μπελά του, θα ένιωθαν μεγάλη περηφάνια. Όπως είχε νιώσει και ο δικός τους πατέρας όταν στα 13 ή τα 14 τους τούς πήγε ή τους έδωσε λεφτά να πάνε για πρώτη φορά στα μπουρδέλα, για να τους... βιάσει μια ώριμη (ή κάτι περισσότερο) κυρία.
*Εδώ όμως, ένιωσαν... αποτροπιασμό για το «βιασμό» των «μαθητών» από την καθηγήτριά τους οι οποίοι «μαθητές» ήταν ένας 17χρονος, συνεπώς ενήλικας με το νόμο για το σεξ. Και το χειρότερο από όλα; Ο «βιασμός», όπως αποφάνθηκε και η Εισαγγελία, δεν έγινε ποτέ! Τίποτα δεν μπορούσε να στηρίξει τα όσα έλεγε ο μαθητής εις βάρος της καθηγήτριας. Η οποία, καθηγήτρια, έτσι ωραία και απλά, διαπομπεύθηκε για το «ποινικό αδίκημα» που κάποια λαμπρά ΜΜΕ αποφάσισαν ότι είχε διαπράξει.
*Αλλά δεν ήταν μόνο τα ΜΜΕ. Με εξαίρεση την ΟΕΛΜΕΚ στην οποία θα πρέπει να πιστώσει κανείς τη στάση που τήρησε προασπιζόμενη το αυτονόητο, το τεκμήριο της αθωότητας ενός μέλους της μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου, βαριές και ασήκωτες είναι οι ευθύνες όλων όσοι ενεπλάκησαν στη δημόσια αντιπαράθεση την οποία προκάλεσε η δημοσιοποίηση ή καλύτερα η διαρροή του θέματος στα ΜΜΕ.
*Οι δημόσιοι λειτουργοί και οι υπηρεσίες, είτε μιλάμε για το βοηθό γενικό εισαγγελέα (ο οποίος άνοιξε το γραφείο του αργία ημέρα μήπως και χάσει τα κανάλια), είτε για την επίτροπο για τα Δικαιώματα του Παιδιού, είτε για το ίδιο το υπ. Παιδείας (το οποίο βγήκε και δήλωσε πως υπήρχε υπόθεση εκ πρώτης όψεως), δεν μπορούν να λειτουργούν με κριτήριο εάν μια ιστορία βγήκε ή όχι στα ΜΜΕ. Ειδικά όταν αυτή η ιστορία αφορά υπολήψεις ανθρώπων.
*Με άλλα λόγια, ένα απόρρητο ζήτημα, είναι και παραμένει σε σοβαρά κράτη, α-πό-ρρη-το. Οι λειτουργοί δεν σχολιάζουν δημοσίως, δεν ξεκατινιάζονται και δεν βιάζονται να πουν τις όποιες εκτιμήσεις τους οι οποίες μπορούν κάλλιστα να καταστρέψουν ζωές, απλώς και μόνο για να προβληθούν, για να λαϊκίσουν ή για να βεβαιωθούν ότι δεν θα τους επιτεθούν τα όποια ΜΜΕ, όπως ενδεχομένως θα τους έκαναν εάν τους απαντούσαν ως όφειλαν. Ότι, δηλαδή, δεν θα γίνει κανένα σχόλιο μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας. Τελεία.
*Σε σοβαρά κράτη, τα δημόσια αξιώματα και ιδιαίτερα τα νευραλγικά προορίζονται για ανθρώπους που τολμούν, όχι για ανθρώπους που φοβούνται. Και είναι έτσι γιατί στην πορεία χρειάζεται κάποια στιγμή ή και πολλές στιγμές, να υπερασπιστούν το κύρος του αξιώματός τους. Και να αντισταθούν τόσο σε τσαμπουκάδες των ΜΜΕ και του οιουδήποτε μπορεί να τσαλακώσει τη δημόσια εικόνα τους, όσο και στην όποια... ιδιαίτερη σχέση μπορεί να έχουν με τον καθρέφτη τους, για τον οποίο ενίοτε γράφουν και ποιήματα!
*Δυστυχώς, σ΄ αυτή τη χώρα, επειδή ούτε είχαμε, ούτε έχουμε σοβαρό κράτος ή κράτος γενικώς, αυτά όλα είναι ψιλά γράμματα. Και για αυτό, ούτε αυτή τη φορά, να ΄στε σίγουροι, δεν θα μάθει κανείς κάτι από την ιστορία με την καθηγήτρια που «βίασε». Θα περάσει κι αυτό. Και θα ΄ρθουν κι άλλα. Πολλά. Ίσως χειρότερα. Τόσο απλά είναι τα πράγματα. Ω ναι... Και τόσο άθλια. Τώρα που το σκεφτόμαστε, μάλλον για αυτό τα εξαφάνισε το κράτος μας τα μπουρδέλα, σιγά - σιγά. Δεν άντεχε τον ανταγωνισμό...
Σάββατο 29 Μαΐου 2010
μην ξαναμιλήσετε για σκλαβωμένα καράβια
Ελεύθερη Μεσόγειος. Διεθνή ύδατα νότια της Κύπρου, 29/5/2010, 13:00
Ο ρόλος της κυπριακής Κυβέρνησης
Η κυπριακή κυβέρνηση απαγόρευσε σε ευρωπαίους βουλευτές - μεταξύ των οποίων 2 Έλληνες-, σε ευρωβουλευτές -1 Κύπριος-, σε δημοσιογράφους, σεπανεπιστημιακούς και σε άλλους πολίτες να αποπλεύσουν, με ιδιωτικά μέσα,από κυπριακό λιμάνι προκειμένου να ενσωματωθούν στην αποστολή ου Freedom Flotilla(Στόλος της Ελευθερίας). Η στάση αυτή της κυπριακής κυβέρνησης τραυμάτισετη διεθνή αποστολή, ειδικότερα το ελληνικό και το κυπριακό τμήμα της,στερώντας την από την «ανθρώπινη ασπίδα» πολλών βουλευτών που επρόκειτο να συμμετέχουν.
Τους παγίδευσε και τους εγκλώβισε στο νησί, παραβιάζοντας το δικαίωμα τους ως πολιτών που νόμιμα εισήλθαν στο κυπριακό έδαφος, να κινηθούν ελεύθερα και να αποχωρήσουν ελεύθερα δια θαλάσσης προς κάθε νόμιμο προορισμό της επιλογής τους.
Η στάση αυτή θυμίζει άλλα καθεστώτα, άλλων εποχών, και ήδη προκαλεί την αντίδραση πολλών ευρωπαϊκών κυβερνήσεων. Πέρα από το τραύμα που επέφερε στην αποστολή το ισραηλινής επιταγής σχέδιο που εκτυλίχθηκε τις μέρες αυτές στην Κύπρο, ένα μείζον για τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα της κυπριακής υπόθεσης και του κυπριακού λαού ζήτημα έχει δημιουργηθεί. Τριών χιλιάδων χρόνων ιστορία στην ανατολική Μεσόγειο που διαμόρφωσε ισχυρότατους δεσμούς φιλίας και εμπιστοσύνης με τους γειτονικούς αραβικούς λαούς, και ειδικότερα με τον υπό καθεστώς κατοχής αντιστεκόμενο παλαιστινιακό λαό, κοινή κληρονομιά αντικατοχικών αγώνων για την ελευθερία, απεμπολήθηκαν, αποκόπτοντας έτσι την Κύπρο από τους στρατηγικούς της συμμάχους. Η γεωπολιτική και διπλωματική αποδυνάμωση της Κύπρου στους διεθνείς οργανισμούς προβάλλει ως κίνδυνος που μπορεϊ να εκδηλωθεί στο αμέσως επόμενο διάστημα, με τρόπο που να βλάψει ανεπανόρθωτα την κυπριακή υπόθεση.
Η πειθήνια -από πλευράς κυπριακής κυβέρνησης- εφαρμογή μέρους του ισραηλινού σχεδίου αποτροπής της αποστολής, αποτελεί αυτοχειρία για την Κύπρο καθώς υποχρέωσε πολλούς ευρωπαίους βουλευτές, απογοητευμένους και αιφνιδιασμένους από τη στάση της, να περάσουν στο κατεχόμενο βόρειο τμήμα της, ώστε να μπορέσουν να απεγκλωβιστούν από την Αμμόχωστο και να φτάσουν στα διεθνή ύδατα, ώστε από εκεί να μπορέσουν να συναντήσουν τα άλλα πλοία της αποστολής. Φίλοι της παλαιστινιακής υπόθεσης κινδυνεύουν τώρα να πάψουν να είναι και φίλοι της κυπριακής υπόθεσης.
Καταδικάζουμε με τον πιο απερίφραστο και κατηγορηματικό τρόπο τη στάση αυτή της κυπριακής κυβέρνησης για την εκτός κάθε νομικού πλαισίου απόφασή της να πλήξει την μεγαλύτερη μέχρι σήμερα αποστολή αλληλεγγύης και παράδοσης ανθρωπιστικής βοήθειας στο λαό της Γάζας, εκχωρώντας ουσιαστικά τα χωρικά
της ύδατα στο Ισραήλ.
Παρασκευή 21 Μαΐου 2010
ως πότε θα σας κρύβουμε;
Άστεγοι!
Τα μέτρα για τη στέγαση "παράνομων αλλοδαπών" απέδωσαν.
Όταν νυχτώσει για τα καλά, γεμιζουν κάποια παγκάκια και σκοτεινές γωνιές της Λευκωσίας.
Δεν θα σας πω που... για κάποιους είναι και το μοναδικό καταφύγιο που έχουν.
Άλλωστε δεν τους χρειάζεται μια ακόμα επιχείρηση σκούπα...
Ζουν μακριά απο τα μάτια των ανησυχων πολιτών... μακριά απο τα ματια μας, στο σκοτάδι.
Η πρακτική είναι γνωστή - της περίφημης σχολής κυπριακής σκέψης:
Ο,τι δεν γνωρίζουμε, δεν υπάρχει!
κι ας μην τρέξουν τα σαϊνια δημοσιογράφοι να βρουν τσάμπα είδηση- άστε τους ήσυχους. Έτσι κι αλλιως δεν έχετε κάτι να τους προσφέρετε, ούτε και μπορείτε ή θέλετε.
(ένα τέτοιο άρθρο προϋποθέτει έρευνα... που να τρέχετε τώρα)
Μάιος και κάνει ένα κρύο!
Να 'ταν Αύγουστος...
http://afroditealsalech.blogspot.com/2010/05/blog-post_450.html
Κυριακή 25 Απριλίου 2010
τα είπες καλύτερα...
Της Κατερίνας Στεφάνου
ΠΟΛΙΤΗΣ 25/4/2010
Εξ ακοής πανικός
Άκουσαν, λέει, ότι στη Φανερωμένη γίνονται πράματα και θάματα και σκέφτονται να βάλουν τάξη. Τι δηλαδή; Ότι εκεί συγκεντρώνονται νεαροί και βάζουν μουσική, κάθονται στα σκαλιά, καπνίζουν τσιγάρα, πίνουν ποτά, κουβεντιάζουν και χορεύουν. Με λίγα λόγια διασκεδάζουν, όπως διασκεδάζουν όλοι σχεδόν οι άνθρωποι της ηλικίας τους. Καμιά φορά σκαρώνουν και αυτοσχέδιες παραστάσεις, γίνονται οι ίδιοι θέαμα και θεατές σε ένα θέατρο χωρίς εισιτήριο. Άκουσαν αλλά δεν είδαν. Δεν μπήκαν στον κόπο να παρκάρουν σε έναν από τους υπόγειους χώρους στάθμευσης της περιοχής και να διασχίσουν με τα πόδια τα λίγα μέτρα που τους χωρίζουν από τον φανερό κόσμο για να δουν αυτό που οι νεαροί δεν επιδιώκουν να κρύψουν αλλά μας φανερώνουν όταν συγκεντρώνονται.
Και κατέφυγαν σε μια εύκολη παρομοίωση, από αυτές που γεννούν φόβο και αποστροφή. "Δεν θα επιτρέψουμε να γίνουν Εξάρχεια η Φανερωμένη". Φαντάζομαι ούτε κι εκεί είχαν πάει ποτέ τους, στα Εξάρχεια. Τον καιρό δηλαδή που η ζωή εξελισσόταν με όλη τη δύναμη της φαντασίας που μπορεί να διαθέτει και πριν η αστυνομία τα καταστήσει γκέτο, με τις αλλεπάλληλες εκστρατείες εκκαθάρισης των "ανορθόδοξων" και των "παρεκκλινόντων". Γιατί κάπως έτσι περιορίστηκε η φυσιολογική ζωή στα Εξάρχεια και άφησε χώρο στην πραγματική εγκληματικότητα: από την προσπάθεια κάποιων να την καταστήσουν απολύτως κανονική.
Άκουσαν, λοιπόν, πως εκεί στη Φανερωμένη η διασκέδαση είναι φανερή, και τα συναισθήματα δεν κρύβονται, ούτε πληρώνουν εισιτήριο εισόδου για να στοιβαχτούν σε χώρους "ελεγχόμενους", όπου με την ανοχή ή και τη συνεργασία των αρχών σημειώνονται παραβάσεις, του τύπου "πώληση αλκοολούχων σε ανήλικους" και "χρήση απαγορευμένων ουσιών". Κι αυτό το φανερό της Φανερωμένης τούς τάραξε. Κι ίσως να σκέφτηκαν ότι αν υποχρεώσουν τους νέους να τραβηχτούν στο σκοτάδι, αν τους μαντρώσουν στα κλαμπ ή αν, ακόμα καλύτερα, τους πείσουν να περιορίσουν τη διασκέδασή τους στην κατ' οίκον παρακολούθηση dvd θα είναι καλύτερα. Αλλά τότε θα έχουν πράγματι ανοίξει το δρόμο για τα κυπριακά Εξάρχεια. Όταν τα πράγματα δεν θα είναι πια φανερά, στην περιοχή θα μείνουν μόνο οι επιτήδειοι, και τα σκαλιά και η πλατεία θα έχουν εκχωρηθεί σε πράξεις σκοτεινές και αληθινά παράνομες.
Ας προσπαθήσουν λοιπόν να νικήσουν την αμηχανία που αισθάνονται οι απολύτως "κανονικοί" στη θέα της ζωντάνιας και της δημιουργικότητας, ας αποτολμήσουν μια βόλτα στα φανερά της Φανερωμένης κι ας αναλογιστούν αν αξίζει τον κόπο να περιορίσουν το δημόσιο κάπνισμα, τα δημόσια αγκαλιάσματα και τη δημόσια κατανάλωση ποτού για να κερδίσουν πίσω ένα χώρο έρμαιο της εγκατάλειψης και της παραβατικότητας. Αν η Φανερωμένη επιστρέψει στο σκοτάδι θα έχουν κερδίσει πόντους στην καριέρα τους. Αλλά τα παιδιά της Φανερωμένης ξέρουν ήδη πως τη ζωή δεν τη ζεις μόνο πίσω από τα ντουβάρια, τη ζεις και καταργώντας τα.
ΠΟΛΙΤΗΣ 25/4/2010
Εξ ακοής πανικός
Άκουσαν, λέει, ότι στη Φανερωμένη γίνονται πράματα και θάματα και σκέφτονται να βάλουν τάξη. Τι δηλαδή; Ότι εκεί συγκεντρώνονται νεαροί και βάζουν μουσική, κάθονται στα σκαλιά, καπνίζουν τσιγάρα, πίνουν ποτά, κουβεντιάζουν και χορεύουν. Με λίγα λόγια διασκεδάζουν, όπως διασκεδάζουν όλοι σχεδόν οι άνθρωποι της ηλικίας τους. Καμιά φορά σκαρώνουν και αυτοσχέδιες παραστάσεις, γίνονται οι ίδιοι θέαμα και θεατές σε ένα θέατρο χωρίς εισιτήριο. Άκουσαν αλλά δεν είδαν. Δεν μπήκαν στον κόπο να παρκάρουν σε έναν από τους υπόγειους χώρους στάθμευσης της περιοχής και να διασχίσουν με τα πόδια τα λίγα μέτρα που τους χωρίζουν από τον φανερό κόσμο για να δουν αυτό που οι νεαροί δεν επιδιώκουν να κρύψουν αλλά μας φανερώνουν όταν συγκεντρώνονται.
Και κατέφυγαν σε μια εύκολη παρομοίωση, από αυτές που γεννούν φόβο και αποστροφή. "Δεν θα επιτρέψουμε να γίνουν Εξάρχεια η Φανερωμένη". Φαντάζομαι ούτε κι εκεί είχαν πάει ποτέ τους, στα Εξάρχεια. Τον καιρό δηλαδή που η ζωή εξελισσόταν με όλη τη δύναμη της φαντασίας που μπορεί να διαθέτει και πριν η αστυνομία τα καταστήσει γκέτο, με τις αλλεπάλληλες εκστρατείες εκκαθάρισης των "ανορθόδοξων" και των "παρεκκλινόντων". Γιατί κάπως έτσι περιορίστηκε η φυσιολογική ζωή στα Εξάρχεια και άφησε χώρο στην πραγματική εγκληματικότητα: από την προσπάθεια κάποιων να την καταστήσουν απολύτως κανονική.
Άκουσαν, λοιπόν, πως εκεί στη Φανερωμένη η διασκέδαση είναι φανερή, και τα συναισθήματα δεν κρύβονται, ούτε πληρώνουν εισιτήριο εισόδου για να στοιβαχτούν σε χώρους "ελεγχόμενους", όπου με την ανοχή ή και τη συνεργασία των αρχών σημειώνονται παραβάσεις, του τύπου "πώληση αλκοολούχων σε ανήλικους" και "χρήση απαγορευμένων ουσιών". Κι αυτό το φανερό της Φανερωμένης τούς τάραξε. Κι ίσως να σκέφτηκαν ότι αν υποχρεώσουν τους νέους να τραβηχτούν στο σκοτάδι, αν τους μαντρώσουν στα κλαμπ ή αν, ακόμα καλύτερα, τους πείσουν να περιορίσουν τη διασκέδασή τους στην κατ' οίκον παρακολούθηση dvd θα είναι καλύτερα. Αλλά τότε θα έχουν πράγματι ανοίξει το δρόμο για τα κυπριακά Εξάρχεια. Όταν τα πράγματα δεν θα είναι πια φανερά, στην περιοχή θα μείνουν μόνο οι επιτήδειοι, και τα σκαλιά και η πλατεία θα έχουν εκχωρηθεί σε πράξεις σκοτεινές και αληθινά παράνομες.
Ας προσπαθήσουν λοιπόν να νικήσουν την αμηχανία που αισθάνονται οι απολύτως "κανονικοί" στη θέα της ζωντάνιας και της δημιουργικότητας, ας αποτολμήσουν μια βόλτα στα φανερά της Φανερωμένης κι ας αναλογιστούν αν αξίζει τον κόπο να περιορίσουν το δημόσιο κάπνισμα, τα δημόσια αγκαλιάσματα και τη δημόσια κατανάλωση ποτού για να κερδίσουν πίσω ένα χώρο έρμαιο της εγκατάλειψης και της παραβατικότητας. Αν η Φανερωμένη επιστρέψει στο σκοτάδι θα έχουν κερδίσει πόντους στην καριέρα τους. Αλλά τα παιδιά της Φανερωμένης ξέρουν ήδη πως τη ζωή δεν τη ζεις μόνο πίσω από τα ντουβάρια, τη ζεις και καταργώντας τα.
Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2009
ημέιλ στον Γκάρυ
αγαπητέ φιλε
τελικά μονάχα η βλακεία δε νικιέται
από το θράσος και την ανοησία δεν γλυτωνουμε
απρόβλεπτα, ακολουθουν καμία λογική.
τι κι αν μονολογείς για τον τεράστιο, περήφανο κάποτε, λαό σου..
έτσι και εμεις,
μονολογουμε
αλλά άξια συναγωνιζόμαστε στο μεγεθος της ανοησίας.
δεν καταλάβαμε πως λίγα χρόνια πριν χάσαμε για τα καλά
αλλά μάς έμειναν ένα-δυο πιόνια να κινούνται για λίγο ακόμα.
πως συντομα θα εξαντληθούν όλες οι κινήσεις
αυτοι που φωνάζουν τώρα για υμνους και άλλα πολλά
το κάνουν σαν ανοητα παιδια πάνω απο τη παρτίδα σκάκι
που θριαμβολογουν πρωιμα μια νίκη
Στο τέλος ο "νικητής" και ο "χαμένος"
θα μπουμε διπλα-διπλα στριμωγμενοι στο ίδιο κουτί.
αγκαλια με την ανοησια
και καποιοι συνεχίζουμε με τρόπο γραφικό
ελπίζοντας στο ...λάθος
Τετάρτη 5 Νοεμβρίου 2008
55 άνθρωποι γύρω από ένα στρογγυλό τραπέζι
Το τραπέζι ήταν στρογγυλό γιατί η ομήγυρης κοιτούσε απευθείας στα μάτια.
Μετά από δυο χρόνια είδα την Κατρίνα από την Ρωσία και χάρηκα που είναι ζωντανή.
Μερικοί είμαστε παλιοί γνώριμοι. Πολλές φορές οι συζητήσεις στους διαδρόμους θυμίζουν τη διαστροφή πυγμάχων που δείχνουν ο ένας στον άλλον τα σημάδια παλιότερων τραυμάτων γελώντας.
Γνώρισα την Βάνια, μια γυναίκα διαμάντι κοφτερό, από το Μαυροβούνιο, ήθελε να μάθει για τα λεφτά του Μιλόσεβιτς, Δουλεύει για την Διεθνή Διαφάνεια και αναρωτιέται γιατί η Τράπεζα Πειραιώς έδωσε δάνειο στον Πρωθυπουργό της ύψους 1,5 εκατομμυρίου χωρίς εγγυήσεις. Φαντάζεται κανείς;
Δίπλα της ένας άντρας ευθυτενής – ο μόνος εκδότης εφημερίδας στο Μαυροβούνι που κάνει κριτική. Έχει φάει ξύλο και από την Μαφία και από την κυβέρνηση. Παράπονο δεν έχει! Το ξύλο είναι το ίδιο άσε που σε κάποιες χώρες και η ΜΑφια είναι η ίδια με τις Κυβερνήσεις.
Η παρέα από τη Ρωσία ήταν μεγαλύτερη κι έχουν τόσα να πουν. Η ανθρώπινη ζωή εκεί είναι τόσο φτηνή όσο ένα πακέτο τσιγάρα...
Λίγο πιο αριστερά ο Κ. από την Τσεχία, ρόμα, (υπάρχουν λεξικά που δεν συμπεριλαμβάνουν αυτή την λέξη, τσιγγάνος λοιπόν) Μάτια τεράστια καφέ ζεστά. Μιλά με πάθος και αγάπη για τα παιδιά, τις ομαδικές εξώσεις, τις ακούσιες στειρώσεις γυναικών από τα νοσοκομεία, την φτώχια, τον αναγραμματισμό. Μιλά και δεν αξιώνει τίποτα για τον εαυτό – θέλει ένα καλύτερο μέλλον για τους ανθρώπους του.
Δίπλα ο λίγο εκκεντρικός Χ. Ούτε χώρα ούτε όνομα μπορώ να πω. Μίλαγε και σιγά-σιγά αναφερόταν σε αναρίθμητες εμπειρίες ξυλοδαρμού, φορολογικών και οικονομικών ελέγχων, απειλές κατά της οικογένειας.
Κάπου στο κέντρο ο Μίκαελ από Αρμενία. Εδώ να δεις Υπουργείο Δικαιοσύνης! Οι περισσότεροι από μας είχαμε κακοποιηθεί από το Υπουργείο που ορίζει το Σύνταγμα μιας χώρας να προστατέψει τους ανθρώπους της...
Οι πιο πολλοί από μας μιλήσαμε για ελεγχόμενα ΜΜΕ. Για ειδήσεις που ΄χανονται που τροποποιούνται για συνεργασίες αστυνομικών και δημοσιογράφων.
Απέναντι η Εβίτα μας μιλά για τις ομιλίες μίσους κατά ομοφυλοφίλων στη χώρα της. Για τους δικούς της «κουλίες» και «πιτοκοπίτιδες» μας μιλά για την οικονομική ανέχεια στην οποία βύθισαν τον οργανισμό της μετά από εκστρατεία συκοφάντησής του.
Να και η φίλη από την «...». Την απείλησαν ότι αν πάει στο ΣτΕ θα την συλλάβουν κατά την επιστροφή της στην χώρα.
Να και ο γνωστός από την Τουρκία, εκεί πιο επικίνδυνο εινια να κρατάς κάμερα πάρα όπλο.
Να και οι συνάδελφοι από άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Όποιος ανέλαβε θέματα μετανάστευσης τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη παρά ορισμένων εξαιρέσεων την είχε και έχει άσχημα.
Το θέμα των γυναικών και παιδιών παραμένει από τα πιο αθόρυβα. Μια μικρή φήμη εδώ, ένα γελάκι περιπαιχτικό εκεί, ένα υποτιμητικό σχόλιο παραπέρα, ένα γραφείο κοινωνικής πρόνοιας που οι καλοπληρωμένοι υπάλληλοι υποτιμούν τα θύματα, κάνει καλύτερα την δουλεια... Βλέπετε η συνωμοσία της σιωπής εινια αποτελεσματικότερη και από 1000 μαφιόζους με εντολή να σκοτώσουν
Οι πιο Ευρωπαίοι,καταγγέλλουν την Ένωση, εκεί που το κεκτημένο θεωρείται δεδομένο αλλά μετά την ένταξη μιας χώρας δεν ελέγχει ουδείς την συνεχη εφαρμογή του...
Δεν είδατε τι πάθαμε και εμείς αμέσως μετα την υπογραφή;
Οι ΕυρωπαΪκές κυβερνήσεις πρωτοστατούν με πιο εκλεπτυσμένους τρόπους καταστολής, κακοποίησης, υποκρισίας, καταδίωξης και ελέγχου της ελεύθερης δράσης των υπερασπιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των ανεξάρτητων οργανισμών.
Δημιουργούν άλλους οργανισμούς για να τους «φάνε».
Ελέγχουν τα ΜΜΕ και τις ειδήσεις.
Αφήνουν δυσφημιστικά σχόλια να διαρρεύσουν.
Πτωχεύουν οργανισμούς και άτομα
Κάνουν έλεγχους τακτικούς για να βρουν ΤΙΠΟΤΑ. Τρώνε έτσι τον χρόνο, την υπομονή, την αντοχή, τους πόρους ενεργών πολιτών στο ΤΙΠΟΤΑ με πρόσχημα το ΚΑΤΙ του φορολογούμενου πολίτη που στα χέρια τους γίνεται ΜΗΔΕΝ.
Κάπου εκει και ο επιτροπος Χαμμαμπεργκ,
[ http://www.coe.int/t/commissioner/Viewpoints/default_en.asp ]
...ένας βαθια δημοκρατικος άνθρωπος, ξεκινησε ως δημοσιογραφος μετα έγινε υπερασπιστης των ανθρωπινων δικαιωματων ο ίδιος με εντονη προσωπικη εμπειρια στα πεδια.
Τις επόμενες μέρες θα γίνουν δράσεις αναφορικά με τη συνάντηση στο ΣτΕ και θα σας γράψω αναλυτικά.
Ένιωσα ότι το στρογγυλό τραπέζι εκεί, είχε ένα δακτύλιο εδώ στην Κύπρο. Ένιωσα τη θέρμη και την υποστήριξη σας η οποία δεν ήταν μόνο προσωπική. Σας ευχαριστώ. Οι άνθρωποι στο Απανέμι το ίδιο.
Μια 30λεπτη συνέντευξη έκλεισε με την ερώτηση της δημοσιογράφου
«Τι σε κάνει να συνεχίζεις;»
«Στην αρχή, δεν υπάρχει τρόπος να γνωρίζει κανείς τί τον περιμένει πραγματικά.
Μετά δεν έχει άλλη επιλογή...»
.
Μετά από δυο χρόνια είδα την Κατρίνα από την Ρωσία και χάρηκα που είναι ζωντανή.
Μερικοί είμαστε παλιοί γνώριμοι. Πολλές φορές οι συζητήσεις στους διαδρόμους θυμίζουν τη διαστροφή πυγμάχων που δείχνουν ο ένας στον άλλον τα σημάδια παλιότερων τραυμάτων γελώντας.
Γνώρισα την Βάνια, μια γυναίκα διαμάντι κοφτερό, από το Μαυροβούνιο, ήθελε να μάθει για τα λεφτά του Μιλόσεβιτς, Δουλεύει για την Διεθνή Διαφάνεια και αναρωτιέται γιατί η Τράπεζα Πειραιώς έδωσε δάνειο στον Πρωθυπουργό της ύψους 1,5 εκατομμυρίου χωρίς εγγυήσεις. Φαντάζεται κανείς;
Δίπλα της ένας άντρας ευθυτενής – ο μόνος εκδότης εφημερίδας στο Μαυροβούνι που κάνει κριτική. Έχει φάει ξύλο και από την Μαφία και από την κυβέρνηση. Παράπονο δεν έχει! Το ξύλο είναι το ίδιο άσε που σε κάποιες χώρες και η ΜΑφια είναι η ίδια με τις Κυβερνήσεις.
Η παρέα από τη Ρωσία ήταν μεγαλύτερη κι έχουν τόσα να πουν. Η ανθρώπινη ζωή εκεί είναι τόσο φτηνή όσο ένα πακέτο τσιγάρα...
Λίγο πιο αριστερά ο Κ. από την Τσεχία, ρόμα, (υπάρχουν λεξικά που δεν συμπεριλαμβάνουν αυτή την λέξη, τσιγγάνος λοιπόν) Μάτια τεράστια καφέ ζεστά. Μιλά με πάθος και αγάπη για τα παιδιά, τις ομαδικές εξώσεις, τις ακούσιες στειρώσεις γυναικών από τα νοσοκομεία, την φτώχια, τον αναγραμματισμό. Μιλά και δεν αξιώνει τίποτα για τον εαυτό – θέλει ένα καλύτερο μέλλον για τους ανθρώπους του.
Δίπλα ο λίγο εκκεντρικός Χ. Ούτε χώρα ούτε όνομα μπορώ να πω. Μίλαγε και σιγά-σιγά αναφερόταν σε αναρίθμητες εμπειρίες ξυλοδαρμού, φορολογικών και οικονομικών ελέγχων, απειλές κατά της οικογένειας.
Κάπου στο κέντρο ο Μίκαελ από Αρμενία. Εδώ να δεις Υπουργείο Δικαιοσύνης! Οι περισσότεροι από μας είχαμε κακοποιηθεί από το Υπουργείο που ορίζει το Σύνταγμα μιας χώρας να προστατέψει τους ανθρώπους της...
Οι πιο πολλοί από μας μιλήσαμε για ελεγχόμενα ΜΜΕ. Για ειδήσεις που ΄χανονται που τροποποιούνται για συνεργασίες αστυνομικών και δημοσιογράφων.
Απέναντι η Εβίτα μας μιλά για τις ομιλίες μίσους κατά ομοφυλοφίλων στη χώρα της. Για τους δικούς της «κουλίες» και «πιτοκοπίτιδες» μας μιλά για την οικονομική ανέχεια στην οποία βύθισαν τον οργανισμό της μετά από εκστρατεία συκοφάντησής του.
Να και η φίλη από την «...». Την απείλησαν ότι αν πάει στο ΣτΕ θα την συλλάβουν κατά την επιστροφή της στην χώρα.
Να και ο γνωστός από την Τουρκία, εκεί πιο επικίνδυνο εινια να κρατάς κάμερα πάρα όπλο.
Να και οι συνάδελφοι από άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Όποιος ανέλαβε θέματα μετανάστευσης τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη παρά ορισμένων εξαιρέσεων την είχε και έχει άσχημα.
Το θέμα των γυναικών και παιδιών παραμένει από τα πιο αθόρυβα. Μια μικρή φήμη εδώ, ένα γελάκι περιπαιχτικό εκεί, ένα υποτιμητικό σχόλιο παραπέρα, ένα γραφείο κοινωνικής πρόνοιας που οι καλοπληρωμένοι υπάλληλοι υποτιμούν τα θύματα, κάνει καλύτερα την δουλεια... Βλέπετε η συνωμοσία της σιωπής εινια αποτελεσματικότερη και από 1000 μαφιόζους με εντολή να σκοτώσουν
Οι πιο Ευρωπαίοι,καταγγέλλουν την Ένωση, εκεί που το κεκτημένο θεωρείται δεδομένο αλλά μετά την ένταξη μιας χώρας δεν ελέγχει ουδείς την συνεχη εφαρμογή του...
Δεν είδατε τι πάθαμε και εμείς αμέσως μετα την υπογραφή;
Οι ΕυρωπαΪκές κυβερνήσεις πρωτοστατούν με πιο εκλεπτυσμένους τρόπους καταστολής, κακοποίησης, υποκρισίας, καταδίωξης και ελέγχου της ελεύθερης δράσης των υπερασπιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των ανεξάρτητων οργανισμών.
Δημιουργούν άλλους οργανισμούς για να τους «φάνε».
Ελέγχουν τα ΜΜΕ και τις ειδήσεις.
Αφήνουν δυσφημιστικά σχόλια να διαρρεύσουν.
Πτωχεύουν οργανισμούς και άτομα
Κάνουν έλεγχους τακτικούς για να βρουν ΤΙΠΟΤΑ. Τρώνε έτσι τον χρόνο, την υπομονή, την αντοχή, τους πόρους ενεργών πολιτών στο ΤΙΠΟΤΑ με πρόσχημα το ΚΑΤΙ του φορολογούμενου πολίτη που στα χέρια τους γίνεται ΜΗΔΕΝ.
Κάπου εκει και ο επιτροπος Χαμμαμπεργκ,
[ http://www.coe.int/t/commissioner/Viewpoints/default_en.asp ]
...ένας βαθια δημοκρατικος άνθρωπος, ξεκινησε ως δημοσιογραφος μετα έγινε υπερασπιστης των ανθρωπινων δικαιωματων ο ίδιος με εντονη προσωπικη εμπειρια στα πεδια.
Τις επόμενες μέρες θα γίνουν δράσεις αναφορικά με τη συνάντηση στο ΣτΕ και θα σας γράψω αναλυτικά.
Ένιωσα ότι το στρογγυλό τραπέζι εκεί, είχε ένα δακτύλιο εδώ στην Κύπρο. Ένιωσα τη θέρμη και την υποστήριξη σας η οποία δεν ήταν μόνο προσωπική. Σας ευχαριστώ. Οι άνθρωποι στο Απανέμι το ίδιο.
Μια 30λεπτη συνέντευξη έκλεισε με την ερώτηση της δημοσιογράφου
«Τι σε κάνει να συνεχίζεις;»
«Στην αρχή, δεν υπάρχει τρόπος να γνωρίζει κανείς τί τον περιμένει πραγματικά.
Μετά δεν έχει άλλη επιλογή...»
.
Κυριακή 3 Αυγούστου 2008
Κα Μαργαρίτη σας ψάχνω...
είναι αδύνατο να σας βρω μέσα από tρόπους επικοινωνίας που ισχυαν λίγους μηνες πριν
Γι αυτό θελώ να σας γραψω σε μια ηλεκτρονικη διευθυνση.. Εχω προωθησει χωρίς την αδεια σας το βιντεο του BBC σε μια διεθνή επιτροπή με δυνατότητα παρέμβασης...
Αν μου γραψετε στο εμαιλ αυτου του μπλόκ να σας στειλω τα στοιχεία
blueroseredrosewhiterose@gmail.com
Ελπίζω να με διαβασετε
Ροουζ (το ονομα και ιδιοτητα μου θα σας δοθεί όταν επικοινωνήσουμε)
Γι αυτό θελώ να σας γραψω σε μια ηλεκτρονικη διευθυνση.. Εχω προωθησει χωρίς την αδεια σας το βιντεο του BBC σε μια διεθνή επιτροπή με δυνατότητα παρέμβασης...
Αν μου γραψετε στο εμαιλ αυτου του μπλόκ να σας στειλω τα στοιχεία
blueroseredrosewhiterose@gmail.com
Ελπίζω να με διαβασετε
Ροουζ (το ονομα και ιδιοτητα μου θα σας δοθεί όταν επικοινωνήσουμε)
Τρίτη 29 Ιουλίου 2008
Η ΕΙΔΗΣΗ ΠΟΥ δεν ΠΡΟΒΛΗΘΗΚΕ
Από το http://okados.blogspot.com/2008/07/blog-post.html
Η φιμωμένη είδηση του μήνα,
που δεν προβλήθηκε
από την ελληνική τηλεόραση!!!
Η δικαστής Γρεβενών κα Μαρία Μαργαρίτη, εκδιώχθηκε κακήν κακώς από το δικαστικό σώμα, όταν έβγαλε στην φόρα παρτίδα Κονδυλίων που προορίζονταν ως οικονομική ενίσχυση σε σεισμοπαθείς, τα οποία κατασπαράχθηκαν από κρατικούς και παρακρατικούς φορείς.
Παράλληλα, ξεμπρόστιασε ολόκληρο το δικαστικό σώμα, αποκαλύπτοντας τον ΟΙΚΟ ΑΝΟΧΗΣ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΟΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ: Εκατοντάδες ανήλικοι έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά (και πολλές φορές έναντι αμοιβής που απολαμβάνουν δικαστικοί και άλλοι μεσάζοντες) σε
μυστικό χώρο, ειδικά διαμορφωμένο εντός των δικαστηρίων!
Η κα Μαρία Μαργαρίτη, προέβη σε απεργία πείνας έξω από το Μέγαρο Μαξίμου, ζητώντας την πλήρη αποκατάστασή της και την ανάδειξη των παραπάνω θεμάτων. Όμως, η προσωπική ασφάλεια του κου Καραμανλή φρόντισε να την απομακρύνει βίαια, όπως θα δείτε και στο παρακάτω βίντεο.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο θέμα μέχρι αυτή την στιγμή ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΕΔΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΜΕΣΟ, παρά μόνο από το BBC, ενώ στο YouTube η μαζική διανομή του βίντεο δεν επιτρέπεται (αναγράφεται η ένδειξη 'Embedding disabled by request').
Δυστυχώς η τηλεόραση μόνο ρόλο υπνωτισμού παρέχει στην κοινωνία μας. Το μόνο που δείχνουν και το μόνο που μαθαίνουμε είναι το DVD του Μάκη και ποιος θα γίνει παπάς στη θέση του παπά.
Αν μπορούμε να αντιδράσουμε κάπως με τα εφόδια που διαθέτουμε, είναι να ενημερώσουμε όσους περισσότερους μπορούμε μέσω του Internet. Τέτοια mail πρέπει να γίνονται forwarded.
Παρακαλώ στείλτε το σε όσους μπορείτε. Αυτή η είδηση ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΑΦΤΕΙ επειδή το θέλουν τα συμφέροντα τους.
Δείτε το βίντεο εδώ:
http://www.youtube.com/watch?v=jglCyU8TPJw
Ψαχνοντας για περισσότερες πληροφορίες μόνο αυτη η ειδηση εμφανίστηκε σε ένα μπλόκ:
http://parapolitiki.blogspot.com/2008/05/blog-post_25.html
Η ΑΠΟΥΣΙΑ οποιασδηποτε ενημερωσης για την σημερινη κατασταση της Μαριας Μαργαρίτη και τη τύχη που είχαν οι καταγγελίες της είναι πέρα για πέρα αδικαιολόγητη.
η συνομωσίας της σιωπής που επικρατεί για τέτοια θέματα είναι δυστυχώς γνωστή αλλά η παντελής εξαφανιση νέων στοιχείων παραείναι ύποπτη..
εσείς τι λέτε;
Η φιμωμένη είδηση του μήνα,
που δεν προβλήθηκε
από την ελληνική τηλεόραση!!!
Η δικαστής Γρεβενών κα Μαρία Μαργαρίτη, εκδιώχθηκε κακήν κακώς από το δικαστικό σώμα, όταν έβγαλε στην φόρα παρτίδα Κονδυλίων που προορίζονταν ως οικονομική ενίσχυση σε σεισμοπαθείς, τα οποία κατασπαράχθηκαν από κρατικούς και παρακρατικούς φορείς.
Παράλληλα, ξεμπρόστιασε ολόκληρο το δικαστικό σώμα, αποκαλύπτοντας τον ΟΙΚΟ ΑΝΟΧΗΣ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΟΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ: Εκατοντάδες ανήλικοι έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά (και πολλές φορές έναντι αμοιβής που απολαμβάνουν δικαστικοί και άλλοι μεσάζοντες) σε
μυστικό χώρο, ειδικά διαμορφωμένο εντός των δικαστηρίων!
Η κα Μαρία Μαργαρίτη, προέβη σε απεργία πείνας έξω από το Μέγαρο Μαξίμου, ζητώντας την πλήρη αποκατάστασή της και την ανάδειξη των παραπάνω θεμάτων. Όμως, η προσωπική ασφάλεια του κου Καραμανλή φρόντισε να την απομακρύνει βίαια, όπως θα δείτε και στο παρακάτω βίντεο.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο θέμα μέχρι αυτή την στιγμή ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΕΔΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΜΕΣΟ, παρά μόνο από το BBC, ενώ στο YouTube η μαζική διανομή του βίντεο δεν επιτρέπεται (αναγράφεται η ένδειξη 'Embedding disabled by request').
Δυστυχώς η τηλεόραση μόνο ρόλο υπνωτισμού παρέχει στην κοινωνία μας. Το μόνο που δείχνουν και το μόνο που μαθαίνουμε είναι το DVD του Μάκη και ποιος θα γίνει παπάς στη θέση του παπά.
Αν μπορούμε να αντιδράσουμε κάπως με τα εφόδια που διαθέτουμε, είναι να ενημερώσουμε όσους περισσότερους μπορούμε μέσω του Internet. Τέτοια mail πρέπει να γίνονται forwarded.
Παρακαλώ στείλτε το σε όσους μπορείτε. Αυτή η είδηση ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΑΦΤΕΙ επειδή το θέλουν τα συμφέροντα τους.
Δείτε το βίντεο εδώ:
http://www.youtube.com/watch?v=jglCyU8TPJw
Ψαχνοντας για περισσότερες πληροφορίες μόνο αυτη η ειδηση εμφανίστηκε σε ένα μπλόκ:
http://parapolitiki.blogspot.com/2008/05/blog-post_25.html
Η ΑΠΟΥΣΙΑ οποιασδηποτε ενημερωσης για την σημερινη κατασταση της Μαριας Μαργαρίτη και τη τύχη που είχαν οι καταγγελίες της είναι πέρα για πέρα αδικαιολόγητη.
η συνομωσίας της σιωπής που επικρατεί για τέτοια θέματα είναι δυστυχώς γνωστή αλλά η παντελής εξαφανιση νέων στοιχείων παραείναι ύποπτη..
εσείς τι λέτε;
Δευτέρα 21 Ιουλίου 2008
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)