Φεστιβαλ Οδού Θησέως

Στις 13 Μαΐου η Παλιά Λευκωσία θέλει το βλέμμα σου

Σημαδεμένη μέρα η Παρασκευή και 13 για τους προληπτικούς κι ευλογημένη για όσους αγαπούν.

Κάποιοι θα πουν, πως είναι μια μέρα όπως τις άλλες.

Για την Παλιά Λευκωσία, νομίζω, η Παρασκευή 13 Μαρτίου 2011 θα είναι μια ευκαιρία να γεμίσει με Ανθρώπους.

Σαν να ΄ναι παραμονή Χριστουγέννων, σαν να ΄ναι η βδομάδα πριν την Πρωτοχρονιά.

Και αυτή η Παρασκευή θα ΄ναι Μαγιάτικη με φως ανοιξιάτικο λαμπρό.

Εκεί στους πεζόδρομους θα είναι όλοι οι γνωστοί σου. Θα βρείς τους μουσικούς στις γωνιές με τις κιθάρες τους, τους καταστηματάρχες με τις πραμάτειες τους, το παγωτό του Ηράκλη και τις τζελατερίες με τις καινούριες γεύσεις, τα λαχμαντζού του Αρμένη στην Ονοσαγόρου, και τις τυρόπιτες του Άριστον. Τα καλοκαιρινά πέδιλα θα κλείνουν το μάτι και θα ΄ναι σαν να ξεκίνησε κιόλας το καλοκαίρι και εσύ έφυγες ήδη μακριά.

Τα μπαλόνια θα οργιάζουν γιατί θα περιμένουν τα παιδιά.
Οι καφετέριες θα ανοίξουν για την ανάγνωση των εφημερίδων ειδικά για σένα.
Και ο καφές θα μυρίζει καλύτερα από ποτέ.

Στην Φανερωμένη θα έχει ζογκλερικά και χρώματα καινούρια, όπως τις περισσότερες φορές, αλλά στις 13 πιο οργανωμένα.

Αυτή την Παρασκευή, 13 Μαρτίου, η Παλιά Λευκωσία έχει χίλιους λόγους να σε αγκαλιάσει. Γιατί σε μια γωνιά της θα έχει και αυτό. Έτσι είναι οι καιροί – ανθούν και αγκάθια.

Και συ δε θα χρειάζεται να πάρεις θέση.

Απλά να είσαι εκεί. Όπως πάντα. Τώρα σαν Μαγιάτικη γιορτη.

Δεν θα χρειάζεται να εξηγήσεις στο παιδί σου. Θα καταλάβει. Και θα ΄ναι σαν ένα ταξίδι στις θεωρίες ανθρωπιάς όλου του κόσμου και μάλιστα μετά παγωτού!

Δε χρειάζεται να πάρεις θέση. Η παρουσία σου είναι αρκετή. Το βλέμμα σου αρκεί για να εγκλωβίσει στιγμιαία την εικόνα του Άλλου. Κι αυτο μονάχα θα τον απογυμνώσει...στο μεγεθος που έχει το μικρό.


Αν για λίγο διστάσεις, η Πόλη θα σε βοηθησει:

Άσε το βλέμμα σου να βρει τον λαχειοπώλη που σου πούλησε ξυστό πριν λίγες μέρες. Είναι φρουρός της αξιοπρέπειας μας. Ζει μαζί με χίλιους άλλους αφανείς ανάμεσα μας.
Το κάνει χρόνια τώρα, εκεί στην Παλιά Πόλη. Το κάνει, ενώ εσύ αγοράζεις ένα μπαλόνι σε σχήμα δελφινιού και μαλλί της γριάς απ’ τη γωνία.

Κι έτσι ευλογημένα, η ζωή μπορεί να ρέει κόντρα στο μαύρο.


Έλα, Παρασκευή και 13 στην παλιά πόλη - ευλογημένη μέρα!







Σημείωση: είναι μια φυσική συνέχεια όταν η ανάγκη δεν γεννά την κινηματική δράση να επιστρέφω στο μόνο που πιστεύω - τον άνθρωπο.

Ο Γέρος του Πεδουλά

«Ως πότε παληκάρια να ζούμεν στα στενά,
μονάχοι σα λιοντάρια, σταις ράχες στα βουνά ;
Σπηλιές δεν κατοικούνται, αρπάξτε τα δαδιά*,
[τα σπρέι, τα καρφιά}
Να κάψουμε τον Κόσμον, και την πικρή σκλαβιά,
[μην νοιάζεστε} Δεν χάνονται αδέλφια, Πατρίδα και γονείς,
Οι φίλοι, τα παιδιά μας κι όλοι οι συγγενείς

Κάλλιο να’ναι στο χώμα ο τρόπος αλλότριας ζωής,
παρά στην κεφαλή μας - της άξιας φυλής !...

"Ω Βασιλεύ του Κόσμου, ορκίζομαι σε Σέ,
στην γνώμην των Τυράννων να μην έλθω ποτέ !
Μήτε να τους κοντέψω, μήτε να πλανηθώ
Απ’τα [ΔΔΟ] ταξιματά τους, για να παραδοθώ.
Εν όσω ζω στον κόσμον, ο μόνος μου σκοπός,
για να τους αφανήσω, θε να ' ναι σταθερός.
Πιστός εις την Πατρίδα, συντρίβω τον ζυγόν,
αχώριστος για να ' μαι υπό τον στρατηγό*.
*[ξέρετε, εκείνον τον ...σοσιαλιστή]
Κι αν παραβώ τον όρκον, ν' αστράψ' ο Ουρανός
και να με κατακάψη, να γένω σαν καπνός !"

Πως φαντασιώνομαι το Κράτος μου (3)

Ο γάλλος ψυχαναλυτής Jacques Lacan όταν εισήγαγε τις τρεις βασικές έννοιες: ανάγκη, αίτημα και επιθυμία σε αντιστοιχία με τα τρια στάδια ψυχικής εξέλιξης του ατόμου: το πραγματικό, το φαντασιακό και το συμβολικό απέδωσε στο φαντασιακό ένα προ-οιδιπόδειο, προγλωσσικό στάδιο ανάπτυξης, το οποίο βασίζεται στη δυαδική σχέση ανάμεσα στο Εγώ και το κατοπτρικό είδωλο.

Ίσως, όταν κάποιοι μιλούν για το «κοινό» μέλλον, τους διαφεύγει ότι προβάλλουν επίσης το εύρος των δικών τους εγχαράξεων, φοβιών, φιλοδοξιών, με ή χωρίς συνείδηση των προβεβλημένων.

Για παράδειγμα, αναρωτιέται κανείς βλέποντας τον Κάρογιαν, ως σύνολο, ότι ο μόνος κοινός παρονομαστής των αποφάσεών του είναι ένας ιδιόμορφος τζόγος.

Δεν νομίζω ότι οι επιλογές του είναι τυχαίες ή στερούνται σχεδιασμού αλλά στο βάθος της σκέψης του το κράτος του φαντάζει ως ένα υπερπολυτελές Καζίνο από αυτά που συναντάμε στο Λας Βεγκάς. Τι κι αν έχει χτιστεί πάνω στο ρήγμα του Αγίου Αντρέα και μια μελλοντική σεισμική δραστηριότητα μπορεί να το καταπιεί ολοκληρο, εκείνος απολαμβάνει τα λαμπιόνια της ζωής στη πόλη των αγγέλων.

Όταν εκείνος χαμογελά, είναι επειδή ακόμα νιώθει ότι έχει το ποδαράκι της νυχτερίδας στο τσεπάκι και είναι ακόμα τυχερός. Νιώθει ότι «έχει ένα καλό χαρτί» και ακόμα στις περιπτώσεις που «η παρτίδα δεν του βγαίνει» αντιδρά ως ένας καλός τζογαδόρος. Απομακρύνεται μέχρι να ξαναέρθει να δοκιμάσει την τύχη του την οποία θεωρεί ότι του οφείλει η ζωή.

Θεωρεί επίσης ότι τα συνοδευτικά μιας τέτοιας ζωής στο καζίνο είναι αυτά που αλατίζουν τη ζωή του. Ιδιωτικά τζετ για μικρές πτήσεις, αιθέριες συνοδευτικές παρουσίες, business ή VIP θέση, ακριβά αξεσουάρ ενδυμασίας, gadgets, υπερεκτιμημένο εγώ το οποίο αποδίδει στη συνάντηση με κάθε πορτιέρη και γκαρσόνι, στομφώδης ομιλία νικητή ακόμα και όταν τα έχει χάσει όλα, υπερτονισμένη αυτοπεποίθηση ακόμα και όταν μια βαθιά ματιά στο βλέμμα του αποκαλύπτουν ότι δεν είναι σίγουρος για τίποτα. Ως τακτικός θαμώνας δεν έχει επισκεφτεί παρά μόνο την βιτρίνα του. Δεν έχει ασχοληθεί με τα παρελκόμενα, δεν εχει δει τους άστεγους ή άνεργους έξω από την πόρτα, τους χαμηλά αμειβόμενους ή τα καμαρίνια της αίθουσας των σόου. Μόνο τα φτερά και τα πούπουλα και τη φωνή της τραγουδίστρια.

Χαρακτηριστική σκέψη: «θα γυρίσει ο τροχός» και συνήθως γυρίζει. Από κεκτημένη ταχύτητα γυρίζει και ο ίδιος γύρω από τον εαυτό του καθώς αλλάζει άποψη ανάλογα με πιο «παιχνίδι παίζεται». Το ποιος είναι, είναι θέμα «ζαριάς»... Σπάνια είναι Αρμένης, κυρίως η ζαριά τείνει προς το Ελληνοκύπριος Χριστιανός, άλλοτε μποέμ, ενίοτε κουφός, ποτέ ιδιαίτερα συνετός, αλλά πάντα σοβαροφανής γιατί πρέπει να αποδείξει ότι είναι αρχηγός (στο είδος του).
Η τύχη του ενισχύεται γιατί συνήθως «παίζει με γκαντέμηδες» κι επειδή εκείνοι χάνουν ακόμα και όταν η παρτίδα είναι ετεροβαρής εναντίον του, νιώθει νικητής. Τα ζάρια άλλωστε θέλουν τολμηρές κινήσεις και κάποτε οι αντίπαλοι είναι απλά πιο δειλοί απο εκεινον.

Στο τραπέζι του πόκερ δεν κάθεται συχνά. Των μπερδεύουν οι ορθολογικές αποφάσεις, τα στατιστικα, οι συσχετισμοί και δεν μπορεί εύκολα να μπλοφάρει.

Άλλωστε θεωρεί τον κουλοχέρη πιο επικερδή... Εκεί κάθονται πρωτάρηδες και υπερήλικες δοκιμάζοντας την τύχη τους εξαντλώντας τη σύνταξή τους σε ψιλά. Το αλάνθαστο ένστικτο του τζογαδόρου τον οδηγεί στο μηχανάκι που μόλις γέμισε με τα κέρματα άλλων. Εκεί τον οδηγεί το ένστικτο στη συσσώρευση κάθε ξεπουλημένης ελπίδας για να ρίξει το «κέρμα» του. Όπως κάθε τζογαδόρος που σέβεται τον εαυτό του παίζει για το Jack pot! Μια μέρα θα έρθει και αυτο.

Έχει επίσης αντιληφθεί το κέρδος να υποστηρίζει επιχειρήσεις τέτοιου είδους. Γνωρίζει καλά τους ιδιοκτήτες, πότε το έχτισαν, με ποια υλικά, τα κέρδη που παίζονται, την υπεραξία του. Σέβεται το «κώδικα» μεταξύ τους και δεν το προσβάλει ποτέ. Γνωρίζει τι θα χαθεί αν το μαγαζί κλείσει ή αλλάξει χέρια. Τι κι αν είναι τώρα ένας απλός καλός πελάτης, τα VIP προνόμια που απολαμβάνει είναι ανεκτίμητα. Ποιος ξέρει κάποια μέρα μπορεί να γίνει και αυτός ένας από τους μετόχους. Τους φλερτάρει με την αντοχή που απαιτεί μια μαραθώνια παρτίδα black jack. «Τόσα μου έκατσαν γιατί όχι κι αυτό;» σκέφτεται.
Υπάρχει μια αμφίδρομη υποστήριξη εκείνοι τον θέλουν να παίζει και να είναι πρεσβευτής τους και εκείνος θέλει να κερδίζει μέχρι να «κάνει την καλή».
Όσο το καζίνο είναι στα χέρια τους, τα μηχανήματα θα γυρίζουν υπέρ του.
Και σαν καλός τζογαδόρος δεν σκέφτεται το αύριο.
Τους μακροπρόθεσμους σχεδιασμούς τους αφήνει στους μετόχους.

Ο κόσμος του είναι το Καζίνο.
Το κράτος του είναι το Καζίνο.
Και δεν επιθυμεί να αλλάξει.

απατηθήκαμε "παταγωδώς"

Εμπρός με τις φτερούγες σας
από το Σεπτέμβρη
αλλού θα κακαρίζουνε
και αλλού θα γεννούν οι κότες

πως να προχωρήσει το λαμπρό;

Πως και που
πως και που

προδωθηκαμε
αφεθήκαμε
πουληθήκαμε

Πως και που
πως και που

καταπατησαμε όρκους αρχαίους

εμπρός με τις φτερούγες σας
βαμένες πράσινες, κόκκινες και μπλε
εξωτικές όρνιθες
με σύγχιση ταυτότητας

πως να προχωρήσει το λαμπρό;

επίθεση πτηνών από το Σεπτέμβρη

θα φάνε χώμα οι μύτες μας

φυλαχθείτε!

Ανθρώπων έργα

Αποσπάσματα από τη χτεσινή τελετή



δυο αγνοούμενοι - δυο ήρωες της ειρήνης και της συνύπαρξης



η γυναίκα που γλύτωσε από βέβαιο θανατο ευχαριστεί τα άτομα που τη βοηθησαν





έσωσαν ο ένας τη ζωή του άλλου (πραξικόπημα και εισβολή)



καθώς εξελισσόταν η βραδυα δεκάδες ιστορίες ξεδιπλώνονταν πέρα των 10 που τιμήθηκαν

Σας ευχαριστούμε για το θάρρος και την ανθρωπιά σας

Rethinking International and Intercultural Dialogue

The Leventis Dialogue Chair,
University of Nicosia,
and PRIO Cyprus Centre invite
you to a

Distinguished Lecture Series on
Rethinking International and Intercultural Dialogue

The second lecture will be delivered by:

Professor N. Radhakrishnan
Chairman
Indian Council of Gandhian Studies


Gandhian Perspectives on Intercultural Dialogue
for Conflict Reduction and Sustainable Development


UNESCO Amphitheatre, University of Nicosia
Wednesday, 4 February 2009, 6.00 pm.


Synopsis

Mahatma Gandhi viewed Dialogue and the shared understanding that might result from it as one of the most powerful human actions for promoting an authentic culture of peace and conflict reduction techniques. His work and struggle for human rights and peace in South Africa for 21 years and the unprecedented mass upheaval through nonviolent mass agitation and constructive work for national freedom of India which lasted a period of 32 years offer very valuable lessons to humanity in the context of growing conflicts that bedevil most of the countries and societies today.
The strategies Gandhi evolved were mostly based on his profound understanding of the power of dialogue which according to him was much more than two individuals talking to each other in an attempt to understand each other or sort out outstanding differences of opinion. The dialogues of masters like Socrates and Plato in ancient times offered precious insights into the complex nature of what constitutes human behaviour vis-à-vis human aspiration which many later visionaries and social activists interpreted in the light of the evolving socio political scenario.
Honest attempts were made by many evangelists of dialogue to the collective treasures of acknowledging differences, discovering our common humanity and achieving a new understanding as the basis for mutual cooperation. It is this precious jewel of heart-to-heart dialogue that makes dialogue as the most potent and productive weapon in the arsenal of non-violent peace builders.
What's required here is an honest attempt to identify the skills and spirit that make such dialogue possible, and then build a global human culture that respects, promotes and protects them. Such an attempt has to necessarily take into account the humanity in each person, respect for each tradition, tolerance towards the multi ethnic, multi religious nature of modern societies and nations. And it has to be intercultural in all respects.
Gandhi’s strivings for a nonviolent society were characterized by both individual and societal change as an essential requisite for transformation. The manner in which leaders like Martin Luther King (Jr), Dr. Nelson Mandela, Ho-chimin, Rosa Parks, Petra Kelly, Aung Sung Sukyi, Leh Valesa, Awad Mubarak, Maired Maguire, the martyred Antioquia Governor Gillermo, the champion of Nonkilling Political Science Prof. Glenn D Paige and many inspired champions of nonviolence who adapted the Gandhian Techniques of conflict resolution through positive and affirmative human action need to be understood in the proper perspective.
The mounting conflicts of various kinds prevalent in almost all societies and countries of world today call for honest and concerted efforts if humanity has to survive. The Truth Reconciliation Commission, led by Bishop Tutu in South Africa and the lessons humanity may learn from this highly bold and imaginative step to conflict reduction and nation building, unfortunately, has not been properly understood. So also, we have to learn from the pioneering efforts of Dr. Daisaku Ikeda, President of Soka Gakai International, whose Herculean efforts to promote dialogue for Global Peace and sustainable development.
Gandhi, the prophet of nonviolent social change offered through what he described as Satyagraha, a viable alternative to the problems of violence and positive conflict reduction techniques which differ from society to society and country to country. The core of Satyagraha was action and respect for the pluralistic mosaic of humanity. Does humanity care for this truth?


Series Coordinators: Farid Mirbagheri and Costas M. Constantinou